I SA/Gd 1652/17

Dnia 13 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. B.-O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi.

H. B.-O. – dalej jako "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym. Postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r. Sąd, działając na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), utrzymał w mocy zarządzenie z dnia 1 lutego 2018 r., którym referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, albowiem w zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2018 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wezwał Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 grudnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi Skarżąca ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy, natomiast nie uiściła wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, bowiem Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Na postanowienie o odrzuceniu skargi Skarżąca złożyła zażalenie, w treści którego wskazała, że braki wniosku o udzielenie pomocy prawnej uzupełniła w terminie – zgodnie z datą odbioru pisma, natomiast inna data na zwrotce była wynikiem błędu pracownika poczty, co w konsekwencji doprowadziło do wydania błędnego postanowienia w wyniku nierozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r. Sąd stwierdził, że Skarżąca usunęła braki formalne wniosku z dnia 13 grudnia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w terminie i umorzył postępowanie w sprawie wniosku o przywrócenie terminu, bowiem uznał, że z udzielonej przez Pocztę Polską odpowiedzi na reklamację Skarżącej wynika, że przesyłkę doręczono dorosłemu domownikowi Skarżącej w dniu 11 stycznia 2018 r., zatem składając w dniu 18 stycznia 2018 r. pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, Skarżąca uczyniła to w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na postawie art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Według wskazanego powyżej przepisu art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń zażalenie jest oczywiście uzasadnione, bowiem jak wynika z akt sprawy Sąd postanowieniem uznał, że Skarżąca dochowała terminu do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 13 grudnia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy, zatem postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu było przedwczesne, bowiem Sąd w pierwszej kolejności winien rozpoznać wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym Sąd uznał, że Skarżąca uzupełniła braki formalne wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie, a zatem wniosek ten odpowiadał wymogom zakreślonym w art. 257 p.p.s.a., co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi w trybie autokontroli, o której mowa w art. 195 § 2 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.