I SA/Gd 1546/16

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 5 lipca 2017 r., skarżący E. L. zwrócił się o ustanowienie adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2017 r., którym oddalono skargę. W pierwszej kolejności należy wskazać, że prawomocnym postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy, zwalniając go w niniejszej sprawie od kosztów sądowych w całości. Okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których należy dokonać oceny zasadności wniesionego przez stronę żądania ustanowienia pełnomocnika z urzędu (adwokata). Z tego względu zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, które – zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) – obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W świetle powyższego oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie pełnomocnika dokonano w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że osobie fizycznej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. Małżonkowie są współwłaścicielami (z dwoma innymi osobami) nieruchomości rolnej o powierzchni 0,1180 ha, posiadają także samochód osobowy marki [...] z 2002 r., z którego prowadzona jest egzekucja komornicza. Innego majątku nie posiadają. Skarżący posiada zaległości podatkowe w wysokości 32.477 zł oraz zadłużenie z tytułu pożyczek udzielonych przez [...] Fundusz Pożyczkowy Sp. z o.o. [...], którego saldo wynosi 55.585,76 zł (bez odsetek i kosztów sądowych). Natomiast zadłużenie małżonki (wierzytelności banków zostały zakupione przez fundusz sekurytyzacyjny) wynosi 207.006,32 zł, którego pomimo zawartej ugody nie reguluje ona terminowo. Jedynym źródłem utrzymania małżonków są przyznane każdemu z nich emerytury. Łączna wysokość miesięcznych dochodów z tego tytułu wynosi 1.650 zł netto, z czego kwotę 1.475,21 zł małżonkowie wydatkują na opłaty za czynsz najmu mieszkania, energię elektryczną, telefon, abonament TV, ubezpieczenie na życie oraz zakup koniecznych leków i sprzętu medycznego. Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w tym dołączonych do skargi, wniosków o przyznanie prawa pomocy oraz przedłożonych na rozprawie. W tym stanie sprawy, referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, że nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Małżonkowie nie posiadają oszczędności, a swoje miesięczne dochody w całości wydatkują na swoje bieżące, podstawowe potrzeby bytowe. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.