I SA/Gd 1450/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia odrzucić skargę.

W dniu 1 sierpnia 2019 r. organ administracji przekazał do tutejszego Sądu skargę J. M. (dalej: "skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 czerwca 2019 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z dnia 19 listopada 2019 r. sygn. akt I SPP/Gd 327/19 pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 grudnia 2019 r. W dniu 19 grudnia 2019 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym sprzeciw od ww. zarządzenia. Z uwagi na złożenie sprzeciwu po upływie ustawowego terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 stycznia 2020 r. odrzucił sprzeciw. W wyniku wniesionego na powyższe postanowienie zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2020 r. sygn. akt II FZ 280/20 oddalił je. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 października 2020 r., doręczonym w dniu 26 października 2020 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 5 sierpnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika, nie uiszczając przy tym należnego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) - dalej: "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z art. 220 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). W przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, bieg tego terminu zostaje przerwany. Jednocześnie referendarz sądowy (w szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd) zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem odpowiedniego rozstrzygnięcia (postanowienia lub zarządzenia). W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 P.p.s.a.) rozstrzygnięcie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 P.p.s.a.). Jako orzeczenie nierozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty, ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a. W sytuacji, gdy prawomocnym postanowieniem sąd odmówił stronie przyznania prawa pomocy, ponowny wniosek w tym zakresie nie zwalnia strony od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia NSA: z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt II GZ 265/17, z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FZ 969/16, czy z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 761/13, wszystkie dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę, że skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od skargi, a postępowania wywołane wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie rozstrzygnięte, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.