I SA/Gd 1161/19

Dnia 27 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej "A" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2019 r. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 rok p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę kasacyjną 2. zwrócić "A" kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej

Wyrokiem z dnia 10 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę "A" (dalej zwane "A") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 rok. Od powyższego wyroku "A", reprezentowane przez pełnomocnika wniosło skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2019 r. pełnomocnik strony został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez wskazanie numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej skarżącego, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 13 grudnia 2019 roku. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podstawowe wymogi, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna zostały określone w art. 176 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Jak stanowi z kolei art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Każde pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania (art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Wskazać w tym miejscu należy, że wniesiona skarga kasacyjna nie była pierwszym pismem strony wniesionym w sprawie. Niemniej jednak w piśmie tym należało również podać dane identyfikacyjne wskazane w zarządzeniu z dnia 9 grudnia 2019 r., co wynika z brzmienia art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019, poz. 934). Przepis ustawy zmieniającej stanowi bowiem, że do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do pierwszego pisma wniesionego przez stronę w danej sprawie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 46 § 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Przepis art. 46 § 2 w nowym brzmieniu wszedł w życie z dniem 31 maja 2019 r., a zatem do pierwszego pisma wniesionego przez stronę po tej dacie, jakim była skarga kasacyjna, należało stosować wymogi wskazane w art. 46 § 2 pkt 1 lit c p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca zarządzenia wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 13 grudnia 2019 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki – k. 69). W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uczynienia zadość zobowiązaniu wskazanemu w zarządzeniu z dnia 9 grudnia 2019 r. był dzień 20 grudnia 2019 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 oraz art. 178 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy