I SA/Gd 1080/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 17 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu wznowieniowym postanawia 1. odrzucić skargę, 2. nakazać zwrócić za Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz skarżącego K. M. kwotę 100 (sto) zł.

Obowiązkiem sądu, do którego wpłynęła skarga, jest w pierwszej kolejności zbadanie jej dopuszczalności. Badanie to polega w szczególności na ustaleniu czy sprawa przedstawiona pod rozstrzygnięcie sądu mieści się w zakresie jego właściwości. Katalog spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne zawiera art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako p.p.s.a. Do aktów poddanych kontroli sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., należą między innymi postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym – takie na które służy zażalenie, kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne zażaleniem tylko, gdy ustawa wprost przewiduje taką możliwość. W postępowaniu podatkowym stanowi o tym art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201) powoływanej dalej jako o.p. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w ramach postępowania wszczętego wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego. Do wydanego postanowienia znajduje zastosowanie art. 246 § 2 o.p., zgodnie z którym na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie zostało wydane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze. Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej, działającego jak organ I instancji, a zatem nie przysługuje na nie zażalenie. Zaskarżone postanowienie nie jest postępowaniem kończącym postępowanie, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jest to jedno z postanowień rozstrzygających kwestie wynikające w toku postępowania, o których mowa w art. 237 o.p. Reasumując, skoro poddane kontroli sądu postanowienie nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie może być ono przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu wniesionej skargi. W punkcie drugim postanowienia Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł.