I SA/Gd 105/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 grudnia r., nr 2201-IEW.4250.7.2025/KT w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji postanawia: odrzucić skargę.

Pani J.K. w piśmie z dnia 15 listopada 2025r. w związku ze skargą do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 września 2025r. w przedmiocie odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe spółki, w której zawarty został kierowany do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 par. 3 P.p.s.a , złożyła odrębny kierowany do organu wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 239b par. 1 Ordynacji podatkowej. Decyzją z dnia 4 grudnia 2025r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku odmówił wstrzymania decyzji z dnia 24 września 2025r. W uzasadnieniu wskazano, że wobec niewłaściwego wskazania podstawy prawnej, wniosek rozpoznano na podstawie art. 61 par. 2 pkt 1 P.p.s.a. Wniosek został oddalony z uwagi na niewykazanie przez skarżąca przesłanek wstrzymania. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku pani J.K. zarzuciła naruszenie art. 61 par. 2 pkt 1 P.p.s.a przez przyjęcie, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek udowodnienia szkody trudnej do naprawienia oraz art. 7,77par. 1 i at. 80 k.p.a. przez zaniechanie wszechstronnej oceny okoliczności sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu wskazano, że złożona przez panią J.K. skarga na decyzję z dnia 24 września 2025r. została zarejestrowana w WSA w Gdańsku pod sygnaturą I SA/Gd 919/25 i zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został rozpoznany przez Sąd postanowieniem z dnia 12 stycznia 2026r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona na orzeczenie, które nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t.j. Dz.U. 2026,143 – dalej P.p.s.a.). Zaskarżone postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym nie spełnia wymogów art. 3 par. 2 P.p.s.a. – nie przysługiwało na nie zażalenie, nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie. Postanowienie wydane po wniesieniu skargi przez organ w związku z wnioskiem i o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podlegają zaskarżeniu. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji może być przedmiotem odrębnego wniosku strony kierowanego do Sądu ( art. 61 par. 3 P.p.s.a ). Postanowienie organu lub Sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może być przez Sąd zmienione lub uchylone w każdym czasie w razie zmiany okoliczności ( art. 61 par. 4 P.p.s.a). Z tych względów, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 P.p.s.a orzekł jak w postanowieniu.