I SA/Gd 1000/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na czynność Starosty z dnia 1 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji na pokrycie bieżących kosztów działalności gospodarczej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi.

Pismem z dnia 30 czerwca 2021 r. J. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Starosty z dnia 1 czerwca 2021 r. w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji na pokrycie bieżących kosztów działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia 14 września 2021 r. Sąd odrzucił skargę strony skarżącej z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Pismem z dnia 15 października 2021 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Skarżąca podniosła, że nie otrzymała listu poleconego z dnia 20 lipca 2021 r. w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Do wniosku skarżąca załączyła zgłoszenie reklamacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 p.p.s.a. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Podkreślenia wymaga, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, w sytuacji gdy strona nie wie o uchybieniu, rozpoczyna się w dacie pozyskania tej wiedzy. W ocenie Sądu, skarżąca informację o uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi uzyskała w chwili doręczenia jej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 27 września 2021 r. (zob. zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 22). Dzień doręczenia tego postanowienia należy zatem przyjąć za moment ustania przyczyny tego uchybienia. W tym dniu strona, zapoznając się z treścią postanowienia o odrzuceniu skargi uzyskała bowiem wiedzę, że nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczynał bieg w dniu 27 września 2021 r. i kończył się z upływem dnia 4 października 2021 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła w dniu 19 października 2021 r., albowiem w tym dniu została nadana przesyłka zawierająca przedmiotowy wniosek. Tym samym złożenie wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu, co uzasadnia jego odrzucenie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.