I SA/Bk 891/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. J. od postanowienia WSA w Białymstoku z dnia 8 marca 2017 r. o utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 8 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku utrzymał w mocy zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowienie to jest prawomocne i nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia. Pismem z dnia 20 marca 2017 r. pełnomocnik Skarżącego D. J. złożyła między innymi zażalenie na ww. postanowienie Sądu, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponownie opisała swoją sytuację zdrowotną i finansową, wskazując że wspólnie z mężem chorują i nie mają środków finansowych na zakup niezbędnych leków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zażalenie jest niedopuszczalne, w związku z tym podlegało odrzuceniu. Stosownie do treści art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a. Końcowo, przypomnieć należy, o czym strona skarżąca była również poinformowana w uzasadnieniu postanowienia Sądu z dnia 8 marca 2017 r., że złożony przez pełnomocnika Skarżącego wraz ze sprzeciwem od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 17 lutego 2017 r. wniosek, na aktualnym formularzu, o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego celem sporządzenia skargi kasacyjnej będzie rozpoznany przez Sąd w "normalnym" trybie postępowania. W błędzie zatem pozostaje pełnomocnik Skarżącego, że Sąd nie "chce dopuścić" do sporządzenia kasacji wydanego przez siebie wyroku. Postępowanie przed sądem administracyjnym jest postępowaniem sformalizowanym, obwarowanym wieloma wymogami formalnymi i terminami procesowymi, dlatego też strona skarżąca powinna w sposób terminowy i precyzyjny ustosunkowywać się do kierowanych do niej wezwań i stosować się do zawartych przy tych wezwaniach pouczeń. W świetle powyższego uznać należało zażalenie Skarżącego za niedopuszczalne, a zatem podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.