I SA/Bk 675/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, , , po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skarżący – A, B,, wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B, z dnia ,,, października 2018 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika P, Urzędu Celno – Skarbowego w B, z dnia [...] września 2018 r. wymierzającą skarżącemu karę pieniężną w wysokości 36.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz pozbawi go i jego rodzinę podstawowego źródła utrzymania. Podniósł, że nie posiada oszczędności i nie jest w stanie zapłacić kwoty 36 000 zł. Wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do utraty płynności finansowej oraz upadłości jego przedsiębiorstwa. Zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej będzie dla skarżącego nie tylko stratą finansową, ale również wizerunkową i marketingową. Skarżący podniósł, że biorąc pod uwagę dużą konkurencję w branży oraz konieczność podjęcia działań mających na celu przywrócenie zaufania uprzednich klientów i konieczność poszukiwania nowych, powrót skarżącego do prowadzonej działalności w przypadku uchylenia decyzji byłby niezmiernie trudny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 sierpnia 2014 r., II OZ 752/14, pub. CBOSA). Skarżący uzasadniając złożony wniosek ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, że ziściły się przesłanki przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a., wskazując że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej, czy też konieczność zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Takie uzasadnienie wniosku nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji spowoduje tak daleko idące skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Brak dokumentacji obrazującej rzeczywistą kondycję finansową uniemożliwia zaś pozytywne rozpoznanie wniosku. Tym samym nie sposób ocenić czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, a do wstrzymania wykonania decyzji nie może być wystarczające niczym nie poparte twierdzenie o braku możliwości uiszczenia wymaganej decyzją kwoty i niebezpieczeństwa konieczności zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.