I SA/Bk 603/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka Zarządu za zaległości podatkowe zlikwidowanej A. Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za okresy od września 2013 r. do lutego 2014 r. i odsetek za zwłokę od tych zaległości p o s t a n a w i a w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 stycznia 2019 r. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanej kwoty kosztów postępowania sądowego: "15.517,00 zł (słownie: piętnaście tysięcy pięćset siedemnaście złotych)" wpisać prawidłowo: "997,00 zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych)".

Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2019 r. WSA w Białymstoku uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu za zaległości podatkowej zlikwidowanej spółki oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego. W sentencji wyroku wskazano, że zasądzona kwota kosztów postępowania sądowego wynosi 15.517 zł. Koszty sądowe w niniejszej sprawie wynoszą jednak 997 zł i składają się na nie: wpis sądowy w kwocie 500 zł, wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, w myśl art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a") w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Stosownie do treści art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może sprostować z urzędu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku. Z uwagi na przytoczone okoliczności nie ulega wątpliwości, że powyższe stanowi oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu. Dlatego też sprostowano sentencję na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a.