I SA/Bk 526/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 lipca 2017 r. sprawy ze skargi C. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę

Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w B., działając jako organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku C. L. na postawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...],[...], od [...] do [...], od [...] do [...], od [...] do [...]. Na wniosek wierzyciela, organ egzekucyjny postanowieniami nr [...] US [...] z [...].04.2015 r. i [...] US [...] z [...].04.2015r. zawiesił ww. postępowanie egzekucyjne. Pismem nr [...] z [...].01.2017r. wierzyciel zażądał podjęcia postępowania egzekucyjnego zawieszonego ww. postanowieniami. W związku z powyższym, postanowieniem z [...].01.2017 r. nr [...] Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w B. działając jako organ egzekucyjny podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne. Pismem z [...].03.2017r. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. postanowieniem nr [...] z [...].03.2017r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. Z tym rozstrzygnięciem nie zgodził się Skarżący i złożył skargę do Sądu. Pismo skierowane do WSA w Białymstoku zawierało sygnatury dwóch postanowień Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. : nr . [...] z [...].03.2017r. w którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia z [...].03.2017 r. na postanowienie Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. z [...].01.2017r. Nr [...] w sprawie podjęcia postępowania egzekucyjnego. nr [...] z [...].03.2017r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. z [...].02.2017 r. nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym uznano, iż jest to skarga na oba ww. postanowienia. Skarżący zażądał umorzenia postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 upea. Wskazał, iż [...].10.2016r. złożył wniosek do Dyrektora ZUS w B. o unieważnienie wszystkich decyzji, którymi ZUS objął go ubezpieczeniem. Uważa, że organ administracji publicznej winien na podstawie art. 156 § 1 kpa stwierdzić nieważność decyzji. W ocenie skarżącego jeżeli sprawa nie jest wyjaśniona ani zakończona, postępowanie egzekucyjne jest niezasadne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu. W skarżonym postanowieniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. wskazał, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach :od [...]do [...],[...], od [...] do [...], od [...] do [...], od [...] do [...] postanowieniami nr [...] US [...] z [...].04.2015r. i [...] US [...] zostało zawieszone na wniosek wierzyciela (ZUS w B.). Wierzyciel w piśmie z [...].03.2015r. wskazał, iż zobowiązany złożył wniosek o umorzenie zaległości z tytułu składek i zgodnie z ustawą z 09.11.2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek postępowanie winno ulec zawieszeniu. Art. 1 ust 14 ww. ustawy stanowi, iż w okresie od dnia złożenia wniosku o umorzenie do dnia uprawomocnienia się decyzji, o której mowa w ust. 13, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu. Pismem nr [...] z [...].01.2017r. wierzyciel zażądał podjęcia postępowania egzekucyjnego zawieszonego ww. postanowieniami. Wskazał, iż zobowiązany nie złożył wymaganej dokumentacji dotyczącej pomocy publicznej w związku ze złożonym wnioskiem o umorzenie zadłużenia, ustały zatem przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w zaskarżonym postanowieniu zasadnie wskazał, iż stosownie do art. 134 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Kontrola dopuszczalności zażalenia jest więc pierwszą czynnością, jaką podejmuje organ odwoławczy po jego otrzymaniu. Dopuszczalność zażalenia jest zaś określana przesłankami podmiotowymi i przedmiotowymi. Przesłanki podmiotowe to złożenie zażalenia przez legitymowany podmiot, przesłanki przedmiotowe natomiast - to wniesienie zażalenia od orzeczenia, którego zaskarżenie przewiduj ą przepisy prawa. Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Stosownie do art. 57 § 1 u.p.e.a., po ustaniu przyczyny zawieszenia organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne, zawiadamiając o tym zobowiązanego. Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje do czynności egzekucyjnych. Obowiązek wydania postanowienia o podjęciu postępowania wynika jednoznacznie z art. 56 § 3 u.p.e.a., przepis ten traktuje o "postanowieniu w sprawie zawieszenia postępowania", w czym mieści się nie tylko postanowienie o zawieszeniu (odmowie zawieszenia) postępowania, ale także o podjęciu (odmowie podjęcia) zawieszonego postępowania. Zestawiając ze sobą przepisy art. 17 § 1, art. 57 § 1 oraz art. 56 § 3 u.p.e.a., należy dojść do wniosku, że podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie. Ustawa wyraźnie wskazała zaskarżalność tylko postanowienia organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub odmowie zawieszenia tego postępowania - art. 56 § 4 u.p.e.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 613/12). Wskazano również, że w myśl art. 6 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., organy egzekucyjne działają na podstawie przepisów prawa. Skoro żaden przepis u.p.e.a., czy też odpowiednio stosowane przepisy kpa., nie przewidują zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, zatem zasadnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. na podstawie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. - stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.