I SA/Bk 503/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. T. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2008 rok p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

H. T. złożyła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2008 rok. W skardze zawarła też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że od dłuższego czasu znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej i nałożony na nią obowiązek zwrotu kwoty 13.082 zł stanowi znaczne uszczuplenie dla jej budżetu. Skarżąca utrzymuje się z najniższej krajowej emerytury i obciążenie jej wskazaną kwotą uniemożliwi jej normalne funkcjonowanie w codziennym życiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, przedstawione we wniosku informacje jak też dokumenty dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazują na trudną sytuację finansową i majątkową Skarżącej. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 1.000 zł, nie posiada majątku ani oszczędności. Wykonanie decyzji uszczupli jeszcze to źródło utrzymania. Wprawdzie nałożony na Skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi ponad 13.000 zł złotych, a dodatkowo Sądowi z urzędu wiadomym jest, że wobec Skarżącej wydano decyzje ustalające kwoty nienależnie pobranych płatności na łączną kwotę powyżej 100.000 zł. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, kwota do zapłaty wynikająca z wydanych wobec Skarżącej decyzji może wskazywać na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wysoka kwota ustalonych do zwrotu płatności w relacji do dochodu Skarżącej w wysokości najniższej emerytury uzasadnia, zdaniem Sądu, spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W sytuacji uzyskiwania niskich dochodów, zaledwie wystarczających na pokrycie bieżących potrzeb, każdy dodatkowy wydatek powoduje powstanie trudnych do pokrycia niedoborów. W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.