I SA/Bk 442/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na zawiadomienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku z dnia 17 września 2025 r. nr 2004-SEE.711.429.2025.10 w przedmiocie przyznania wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. ,

Zawiadomieniem z 17 września 2025 r. nr 2004-SEE.711.429.2025.10 Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku przyznał adwokatowi M. F. wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu. M. F. wniósł skargę na powyższe zawiadomienie. Pismo skarżącego zostało oznaczone jako skarga i zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z akt sprawy wynika, że M. F. złożył skargę na zawiadomienie wydane przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku jako organ I instancji. Sąd zauważa jednak, że w sprawie wynagrodzenia ustanowionego przez sąd powszechny kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu organ ten powinien wydać postanowienie, które jest zaskarżalne (por. wyrok NSA z dnia 13 lutego 2025 r., sygn. akt III OSK 6898/21, powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie sądu wskazania NSA powołane w ww. wyroku odnoszące się do kosztów postępowania podatkowego są adekwatne również w postępowaniu egzekucyjnym. Podobnie jak uznał NSA na kanwie przypadku kuratora w postępowaniu podatkowym należy uznać, że wynagrodzenie kuratora również składa się na koszty postępowania egzekucyjnego jako wydatek egzekucyjny (art. 64b § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – Dz.U. z 2025 r. poz. 132 ze zm., dalej jako: u.p.e.a.). Z przepisów u.p.e.a. wynika, że rozstrzygnięcia dotyczące kosztów zapadają w formie postanowienia, na które służy zażalenie (art. 64c § 9 i 10, art. 64cb § 2, art. 64cd § 5-7, 64e. Podobnie jest zresztą w przypadku przyznawania wynagrodzenia za określoną funkcję czy czynności (art. 102, art. 110k u.p.e.a.). Niezależnie od błędnego określenia wydanego aktu przez organ jako "zawiadomienie", to treść tego aktu decyduje o tym, jakim aktem to pismo jest w istocie i w konsekwencji, jakie przysługują stronie środki zaskarżenia. W tym przypadku zaskarżony akt może być potraktowany jako postanowienie. Od niego służy środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Sąd zwraca uwagę na nieprawidłowość pouczenia przez organ w tym przedmiocie. Skarga złożona na postanowienie pierwszoinstancyjne jest co do zasady niedopuszczalna, bowiem nie spełnia wymagania z art. 52 § 1 p.p.s.a. – wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w sprawie. Skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. Wyjaśnić należy, że dopiero postanowienie organu odwoławczego, tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku będzie mogło stanowić przedmiot zaskarżenia skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. niedopuszczalna jest skarga złożona w sprawie, która nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Do innych przyczyn niedopuszczalności skargi należy m.in. złożenie jej na postanowienie (błędnie określone jako zawiadomienie) pierwszoinstancyjne, który to przypadek wystąpił w sprawie niniejszej. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.