I SA/Bk 439/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2018 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w likwidacji w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier hazardowych za miesiąc marzec 2012 roku p o s t a n a w i a odrzucić skargę. ,

Skarżąca G. Sp. z o.o. w likwidacji w W. (dalej jako: "Spółka") złożyła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier hazardowych za miesiąc marzec 2012 r. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych). Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z uprawomocnieniem się ww. postanowienia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2018 r. wezwano pełnomocnika Spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 540 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi w dniu 3 września 2018 r. (k. 74 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Pełnomocnik Spółki został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pełnomocnik nie dopełnił powyższego obowiązku, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie. Z tych względów, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.