I SA/Bk 390/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W G na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadnych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji komorniczej p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W G wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze współmałżonką HG. Źródło miesięcznego dochodu rodziny stanowią emerytury: H G – 1.723,42 zł oraz wnioskodawcy w kwocie 3.463,33 zł. Wyszczególnione stałe wydatki miesięczne to: koszty mieszkania – 1.500 zł; leczenie – 1.000 zł; spłata pożyczki – 1.100 zł; ubezpieczenie na życie – 104 zł. Z emerytur dokonywane są potrącenia komornicze, zadłużenie z tego tytułu wynosi około 600.000 zł. Małż. G nie posiadają majątku, w tym zgromadzonych oszczędności (k. 27 - 28). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592). W złożonym oświadczeniu W G wykazał, wysokość miesięcznego dochodu dwuosobowej rodziny to łączna kwota 5.186,75 zł (emerytury). Wykazane wydatki miesięczne wynoszą 3.704 zł (mieszkanie, leczenie, spłata pożyczki, ubezpieczenie na życie). Z emerytur dokonywane są potrącenia komornicze, zadłużenie z tego tytułu wynosi około 600.000 zł. Małż. G nie posiadają majątku. W tym miejscu należy wskazać, że koszty sądowe na obecnym etapie postępowania sądowego ograniczają się do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności to należało zatem stwierdzić, iż posiadanie przez małż. G stałego źródła dochodu (emerytury) w kwocie przekraczającej wykazane wydatki miesięczne w zestawieniu z wysokością kosztów sądowych w sprawie niniejszej pozwala na uznanie, iż wnioskodawca jest w stanie opłacić wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz uiścić inne koszty sądowe, które ewentualnie mogą pojawić się na dalszym etapie procedowania, a także ponieść koszty ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy, co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, do których zalicza się bezrobotnych lub osoby pozbawione środków do życia bądź, gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko potrzeby egzystencjalnie niezbędne (vide: postanowienie NSA z 19 października 2005 r. sygn. akt I GZ 107/05, publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Ponadto, jak wskazał NSA w postanowieniu z 10 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 318/05, publ. www.cbois.nsa.gov.pl) "prawo pomocy przyznawane jest osobom, które pomimo starań i przy największym możliwym wysiłku nie mogą ponieść kosztów postępowania, ponieważ ich dochód jest wybitnie niski lub też nie osiągają żadnego dochodu". Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.-