I SA/Bk 381/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Dudar, asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 października 2021 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Sokółce na uchwałę Zgromadzenia Związku Gmin "Kumiałka-Biebrza" z/s w Korycinie z dnia 22 grudnia 2020 r. Nr XII/49/20 w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenie stawki tej opłaty p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. ,

W dniu 22 grudnia 2020 r. Zgromadzenie Związku Gmin "Kumiałka-Biebrza" z/s w Korycinie podjęło uchwałę nr XII/49/20 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty. Podstawą prawną podjęcia uchwały był art. 18 ust 2 pkt 15, art. 40 ust.1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm., dalej powoływanej jako: "u.s.g.") oraz art. 6j, art. 6k i art. 6 ra w zw. z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2020 r., poz. 1439 ze zm., dalej powoływanej jako: "u.c.p.g."). W § 1 uchwały dokonano wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, zgodnie z którą opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz ustalonej stawki opłaty. W § 2 uchwały, w poszczególnych jego jednostkach, ustalono stawki opłaty, różnicując je w zależności od liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość i w zależności od tego, czy odpady są zbierane w sposób selektywny. Prokurator Rejonowy w Sokółce (dalej powoływany również jako: "Prokurator") wywiódł skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając jej istotne naruszenie prawa, a mianowicie art. 6k ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6j ust. 2 i 2a u.c.p.g., poprzez ustalenie kilku różnych stawek opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego w zależności od liczby osób go tworzącego, a w konsekwencji zróżnicowanie, pomimo braku ku temu podstawy prawnej, w oparciu o to kryterium, wysokości stawki wymienionej opłaty. Z uwagi na powyższe Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w uchwale przyjęto metodę ustalenia opłaty jako iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość i ustalonej stawki opłaty, nie zaś - jak wskazuje Prokurator – opłatę od gospodarstwa domowego. Na rozprawie w dniu 6 października 2021 r. Prokurator cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. powoływanej dalej jako p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi miało miejsce na rozprawie w dniu 6 października 2021 r. Sąd jest zasadniczo związany cofnięciem skargi (art. 60 zd. 2 p.p.s.a.). Przepis art. 60 p.p.s.a. przewiduje możliwość uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził w sprawie zaistnienia okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Analiza skargi i odpowiedzi na skargę prowadzi do wniosku, że sformułowane zarzuty zostały oparte o błędne założenie o dokonaniu przez Zgromadzenie Związku Gmin wyboru stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego. Tymczasem w zaskarżonej uchwale przyjęto metodę ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jako iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz ustalonej stawki opłaty. Wybór takiej metody uznaje się za prawidłowy, co potwierdził również Prokurator na rozprawie. W tych okolicznościach sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie.