I SA/Bk 342/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 05 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J G na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do maja i od lipca do grudnia 2014 r. p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

J G wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k. 156 – 158 i k. 149v – 150). Zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W tym miejscu należy zauważyć, iż w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 lipca 2017 r. zapadłe w sprawie niniejszej przyznające skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 1.500 zł. Wnioskodawca uiścił wymaganą sumę pieniężną tj. 1.500 zł w dniu 30 sierpnia 2017 r. (k. 99). Powyższe skutkuje tym, iż skarżący jest już zwolniony od wszystkich kosztów sądowych, które mogą powstać w sprawie niniejszej – w tym również i wpisu od skargi kasacyjnej. W tej sytuacji należało zatem uznać, iż rozpoznanie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, co w rezultacie prowadzi do umorzenia postępowania w zakresie prawa pomocy – art. 249 a P.p.s.a. Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 i art. 239 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.