I SA/Bk 192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2012 r., oraz określania wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek od towarów i usług za październik i listopad 2012 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Skarżąca Z. Sp. z o.o. w B. (dalej powoływana także jako Skarżąca) wywiodła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2012 r., oraz określania wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek od towarów i usług za październik i listopad 2012 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku odmówił przyznania Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z powyższym, przewodniczący tut. Wydziału w dniu 2 czerwca 2017 r. wezwał pełnomocnika Skarżącej do uiszczenia prawomocnego wpisu sądowego od skargi w kwocie 7.641,00 zł. W przypadku nie uzupełnienia wymienionego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia przewidziany został rygor odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 14 czerwca 2017 r. (k. 42 akt). W wyznaczonym terminie Skarżąca nie uiściła jednak wpisu sądowego (k. 43 akt sprawy). Brak wpisu od skargi powoduje, że postępowanie nie mogło być skutecznie uruchomione, a stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ww. ustawy procesowej.