I SA/Bk 183/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 15 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. Sp. z o.o. Sp. k. z/s w S. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 listopada 2024 r. w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. Sp. k. z/s w S. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 19 marca 2024 r. Nr 2001-IOV-1.4103.13.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od listopada 2020 r. do września 2021 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. ,

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 13 listopada 2024 r. oddalił skargę S. Sp. z o.o. Sp. k. z/s w S. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 19 marca 2024 r., nr 2001-IOV-1.4103.13.2024, w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od listopada 2020 r. do września 2021 r. Pismem procesowym z 19 grudnia 2024 r. skargę kasacyjną wniósł osobiście Prezes Zarządu skarżącej spółki – S. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie art. 173 § 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis art. 175 p.p.s.a. wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, stanowiąc w § 1, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto, stosownie do treści § 2 tego przepisu, poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.). Z przytoczonych przepisów prawnych wynika zatem, że strona, która nie zgadza się z orzeczeniem (wyrokiem lub postanowieniem) wydanym przez wojewódzki sąd administracyjny, ma prawo go zaskarżyć poprzez wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednakże ustawodawca rozpoznanie skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji uzależnił od spełnienia kilku wymogów formalnych, m.in. w art. 175 § 1 p.p.s.a. wprowadził tzw. przymus adwokacko-radcowski. Oznacza to, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przez termin: "sporządzenie" należy rozumieć napisanie i podpisanie skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 29 września 2010 r., II FZ 469/10 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W doktrynie wskazuje się, że o ile niezamieszczenie podpisu pod skargą kasacyjną, jeśli z jej treści wynika, że została sporządzona przez uprawnioną osobę, stanowi brak o usuwalnym charakterze, który obliguje sąd do wezwania do jego uzupełnienia, o tyle podpisanie skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 175 p.p.s.a. stanowi uchybienie, które skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 178 p.p.s.a. (M. Niezgódka-Medek, (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wydanie 8., Warszawa 2020 r., s. 607-608). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że skarga kasacyjna złożona i podpisana osobiście przez Prezesa Zarządu skarżącej spółki nie spełnia wymagań formalnych wynikających z art. 175 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.