I SA/Bk 1824/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za miesiąc grudzień 2016 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2017 r., wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za miesiąc grudzień 2016 r., pełnomocnik K. P. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 stwierdził, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie podał jakichkolwiek argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, poprzestając jedynie na treści wniosku. Tym samym nie sposób ocenić, czy rzeczywiście zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.