I SA/Bk 17/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r. wydanym w sprawie niniejszej oddalono skargę A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. wymierzającą mu karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W dniu 7 marca 2017 r. w urzędzie pocztowym został nadany wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku podpisany przez Skarżącego. Postanowieniem z dnia 16 marca 2017 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku wskazując, że wniosek jest spóźniony, bowiem mógł być złożony najpóźniej 28 lutego 2017 r., zaś został nadany w dniu 7 marca 2017 r. W dniu 23 marca 2017 r. Skarżący nadał wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku. Oświadczył w nim, że czynność nadania wniosku o uzasadnienie powierzył – z uwagi na swą nieobecność w kraju - zaufanej osobie I. M., jednakże z powodu niespodziewanych okoliczności (choroba jej ojca, co było sytuacją stresującą i absorbującą, wymagającą zmiany miejsca pobytu) nie nadała ona pisma w terminie. Nie był w stanie tego skontrolować, bowiem nie wiedział o tych okolicznościach. Dopiero z pisma Sądu dowiedział się o spóźnieniu. Do wniosku dołączył oświadczenie I. M. potwierdzające opisane okoliczności oraz opłacony wniosek o uzasadnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminu było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. Bezspornie rozpoznawany obecnie wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie siedmiodniowym, bowiem postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku doręczono Skarżącemu w dniu 21 marca 2017 r. (pokwitował odbiór korespondencji dorosły domownik I. M., k. 38), zaś wniosek o przywrócenie terminu został nadany na poczcie w dniu 23 marca 2017 r. Dokonano również spóźnionej czynności (k. 43). Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej, wniosek nie uprawdopodabnia przyczyny spóźnienia w sposób dostateczny, uzasadniający przywrócenie terminu. Skarżący dołączył oświadczenie osoby, której powierzył wysłanie korespondencji zawierającej wniosek o uzasadnienie, jednakże z oświadczenia tego wynika jedynie, że miał miejsce fakt choroby jej ojca. Nie wynika natomiast z tego oświadczenia data tej choroby ani inne okoliczności, w tym na czym polegało nagłe pogorszenie, czy zmiana miejsca pobytu tej osoby uniemożliwiała nadanie korespondencji. Sąd nie kwestionuje, że choroba miała miejsce, ale trzeba też mieć na uwadze, że Skarżący ponosi konsekwencje zaniedbań osób, którym powierza dokonanie czynności. Tymczasem ze złożonego oświadczenia wynika jedynie, że na skutek nagłej choroby ojca osoba "zaufana" - "zapomniała o konieczności wysłania przygotowanego uprzednio listu", a nie że wystąpiły okoliczności na tyle nadzwyczajne czy nagłe, że uniemożliwiały nawet przy dołożeniu wysokiej staranności, wysłanie listu. Pamiętać należy, że przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej czynności ma charakter nadzwyczajny tzn. za przywróceniem terminu powinny przemawiać okoliczności nadzwyczaj trudne do przezwyciężenia dla osoby zobowiązanej do dokonania czynności lub takie, których przezwyciężyć się nie da. O takich okolicznościach w sprawie niniejszej nie może być mowy, skoro oświadczenie powołuje się na "zapomnienie" na skutek nagłych informacji o pogorszeniu stanu zdrowia ojca osoby zaufanej, a nie na obiektywną niemożliwość wysłania korespondencji. Stąd też wniosek o przywrócenie terminu należy ocenić jako nieuprawdopodobniony w stopniu uzasadniającym przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.