I SA/Bk 162/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 7 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i wyznaczenia 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Zaskarżonymi postanowieniami z [...] lutego 2021 r., nr [...] Prezydent Miasta Ł. wszczął wobec T. M. postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi a także wyznaczył stronie 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego. T. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na powyższe postanowienia, żądając ich uchylenia. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że na postanowienia te nie przysługują zażalenia a ponadto, że wszczęte postępowanie zostało z urzędu umorzone. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 kwietnia 2021 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu 16 kwietnia 2021 r. (k. 21). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej; p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem zaskarżonego do sądu postanowienia jest wszczęcie postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Podstawą prawną wszczęcia postępowania był przepis art. 165 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2020, poz. 1325, dalej: "o.p."). Zgodnie z tym przepisem, postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, przy czym wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia. Na takie postanowienia, jak słusznie wskazuje organ w odpowiedzi na skargę, nie przysługuje zażalenie, a zatem nie służy na nie również skarga do sądu administracyjnego. Z kolei art. 200 o.p. stanowi, że przed wydaniem decyzji organ podatkowy wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Przepis ten stanowi procesową gwarancję realizacji uprawnień strony postępowania podatkowego w zakresie jej pełnego udziału w tym postępowaniu. Ustawa nie określa, w jakiej formie organ podatkowy dokonuje wyznaczenia terminu określonego w art. 200 o.p. Przyjmuje się jednak, że powinno to nastąpić w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie (P. Pietrasz, w: L. Etel /red./ Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, Lex/el 2021). Fakt, że zarówno na postanowienie w przedmiocie wszczęcia postępowania, jak też w przedmiocie wyznaczenia terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego nie przysługuje zażalenie, czyni również niedopuszczalną na nie skargę do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna i jako taka, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), podlega odrzuceniu. Dodatkowo jednak należy zauważyć, że skarga, pomimo wezwania przez Sąd, nie została przez skarżącego podpisana w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zatem nieuzupełnienie braku skargi czyniło również koniecznym jej odrzucenie.