I SA/Bk 1546/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za VII, VIII i IX 2016 r. wraz z należnymi odsetkami oraz orzeczenia o zabezpieczeniu przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego oraz odsetek na majątku podatnika p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. ,

W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r., wydaną w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za VII, VIII i IX 2016 r. wraz z należnymi odsetkami oraz orzeczenia o zabezpieczeniu przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego oraz odsetek na majątku podatnika, pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że kwota wynikająca z decyzji i działania podejmowane wobec Spółki stwarzają niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków związanych z funkcjonowaniem Spółki. Przedsiębrane czynności zabezpieczające i egzekucyjne mogą doprowadzić do zaprzestania prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej, a nawet do ogłoszenia upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. W przedmiotowej sprawie podane przez Spółkę twierdzenia odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuację materialną, każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/11). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, w którym stwierdził, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Zdaniem Sądu, Spółka nie uczyniła tego w sposób uzasadniający objęcie jej ochroną tymczasową. Tym niemniej Sąd zauważa, że określona kwota przybliżonych zobowiązań podatkowych jest niewątpliwie wysoka – ponad 86 mln zł. Jednak, jak wynika z dokumentów załączonych na potrzeby postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, skarżąca Spółka osiągnęła w 2016 r. dochód w wysokości ponad 12 mln zł przy przychodzie 2.158.517.492,27 zł. Wysokość zabezpieczonych kwot zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji nie może być natomiast rozpatrywana w oderwaniu od kwot, jakie stanowiły w niedalekiej przeszłości przedmiot obrotów podmiotu wnioskującego o wstrzymanie wykonania decyzji. Ponadto nie może ujść uwadze Sądu okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji w istocie niweczyłoby sens działań podjętych przez organ, gdyż instytucja zabezpieczenia przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego znajduje zastosowanie wówczas, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane. To zobowiązuje Sąd do wyjątkowo ostrożnego stosowania instytucji z art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.