I SA/Bk 124/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w A. wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza L. wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości, wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji może wyrządzić Spółce znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Spółka znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, wykonanie decyzji w tej sytuacji może spowodować utratę płynności finansowej. Przychody Spółki kształtują się w granicach 25 tys. zł miesięcznie. W związku z przedmiotem skargi Spółka była zmuszona ograniczyć działalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Przyjmuje się, że twierdzenia wnioskodawcy odnośnie wykazania potrzeby wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuację materialną. Stanowisko to znajduje oparcie w jednolitym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który m.in. w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, stwierdził, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie udokumentowała wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sposób uzasadniający objęcie ochroną tymczasową. Poza ogólnymi twierdzeniami zawartymi we wniosku Spółka nie przedstawiła jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej jej sytuację finansową. W szczególności nie udokumentowano stanu majątkowego, wysokości osiąganych dochodów ani bieżących wydatków. Brak dokumentacji obrazującej rzeczywistą kondycję finansową uniemożliwił więc pozytywne rozpoznanie wniosku. Dlatego też Sąd za zasadne uznał odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.