I SA/Bd 895/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Ewa Kruppik - Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz-Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi E. K. R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. ( obecnie: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. ) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę

Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. prowadzi wobec E. K. (skarżącego) postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] wystawionego przez wierzyciela - Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Biuro Powiatowe w G., celem dochodzenia należności z tytułu nienależnie pobranych należności z tytułu renty strukturalnej w kwocie należności głównej [...] zł. W tytule wykonawczym wskazano, że majątkiem wspólnym za powyższe zobowiązanie odpowiada również małżonka skarżącego - R. K.. W toku podjętych czynności egzekucyjnych, zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym, tj. w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat w G.. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] czerwca 2016 r. Odpis tytułu wykonawczego przeznaczony dla małżonki zobowiązanego, skarżąca odebrała w dniu [...] czerwca 2016 r. Następnie zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. organ egzekucyjny zajął wierzytelność z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym za 2015 r., którą rozliczył na należności objęte tytułem wykonawczym. P. z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący wnieśli zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, z uwagi na nieistnienie ich zdaniem obowiązku, niedopuszczalność egzekucji administracyjnej i brak uprzedniego doręczenia upomnień. W piśmie zawarto również wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia zarzutów i wycofanie zajęć świadczeń emerytalnych. W uzasadnieniu podniesiono, że postępowanie w przedmiocie decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] listopada 2015 r. nie jest ostatecznie zakończone. Od marca 2016 r. toczy się w tej sprawie postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy pod sygn. akt II SA/Bd 422/16 i nie wydano jeszcze żadnego orzeczenia w tym przedmiocie. Skarżący zarzucili również, że nie otrzymali upomnienia przed wszczęciem egzekucji. Ponadto ich zdaniem, właściwym trybem dochodzenia należności z tytułu renty strukturalnej jest egzekucja sądowa, a nie administracyjne postępowanie egzekucyjne. Wniesione żądanie organ egzekucyjny zakwalifikował jako zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego i działając zgodnie z art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 599 ze zm.), dalej u.p.e.a., zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w zakresie zarzutów zgłoszonych na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 6 i 7 powyższej ustawy. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. zawiesił postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a., do czasu wydania ostatecznego postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów. Ponadto, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. zwolniono w całości spod egzekucji prawo majątkowe stanowiące świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego, zajęte na podstawie zawiadomienia o zajęciu z dnia [...] czerwca 2016 r. do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonych zarzutów z dnia [...] czerwca 2016 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. po rozpatrzeniu zgłoszonych w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. zarzutów, na podstawie art. 34 § 1 i 2 u.p.e.a., wierzyciel uznał je za nieuzasadnione. Na to rozstrzygnięcie zobowiązany wniósł zażalenie do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T.. W wyniku jego rozpatrzenia, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. organ odwoławczy wierzyciela uchylił w całości zaskarżone postanowienie i uznał o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu na podstawie art. 34 § 1a u.p.e.a. Dysponując ostatecznym stanowiskiem wierzyciela w sprawie zarzutów, postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. postanowił o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu nieistnienia obowiązku oraz uznał za nieuzasadniony zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej oraz braku uprzedniego doręczenia upomnień. W odniesieniu do zarzutu nieistnienia obowiązku organ wskazał, że wierzyciel uznał o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, bowiem w tej kwestii toczy się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy. Oceniając dopuszczalność egzekucji administracyjnej, Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wyjaśnił, że na podstawie art. 29 ust. 10 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 1512), do egzekucji należności z tytułu nienależnie pobranej płatności z tytułu renty strukturalnej stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Natomiast ustosunkowując się do zarzutu braku uprzedniego doręczenia upomnień, organ egzekucyjny wskazał, że z otrzymanych od Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. kopii upomnień skierowanych do skarżących wynika, że doręczone zostały stronom w dniu [...] lutego 2016 r. za pośrednictwem Poczty [...] S.A. Na powyższe postanowienie skarżący złożyli zażalenie wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego, ewentualnie o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu ostatecznego rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Bd 422/16 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. W uzasadnieniu podnieśli, że w związku z uchyleniem przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T., postanowienia wierzyciela z dnia [...] czerwca 2016 r., nie ma w istocie stanowiska wierzyciela wymaganego przez art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a., zatem organ egzekucyjny nie mógł wydać zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. uznał o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, a zdaniem skarżących nie jest to "stanowisko" w przedmiocie zarzutów, o czym świadczy to, że zasadność tych zarzutów będzie dopiero badana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Skoro nie ma stanowiska wierzyciela, to rozstrzyganie zarzutów przez organ egzekucyjny było przedwczesne i niedopuszczalne. Skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy oraz zwrócenie się do wierzyciela, czy taki wniosek popiera. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że celem uzyskania stanowiska wierzyciela, o którym mowa w art. 34 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny przekazał zgłoszone zarzuty do wierzyciela, który wydał postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r. uznając je za nieuzasadnione. W wyniku złożonego zażalenia, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T., uchylił w całości zaskarżone postanowienie i uznał o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu na podstawie art. 34 § 1a ww. ustawy. Tym samym postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela stało się ostateczne w administracyjnym toku instancji, zatem zgodnie z art. 34 § 4 u.p.e.a. stanowiło podstawę do wydania przez organ egzekucyjny postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów. Odnosząc się do zarzutu nieistnienia obowiązku, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że został on uznany przez wierzyciela za niedopuszczalny, z uwagi na toczące się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 422/16 ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] lutego 2016 r. Organ cytując fragment skargi do Sądu zauważył, że skarżący kwestionuje istnienie obowiązku, a zastrzeżenia te będą podlegały ocenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 34 § 1a u.p.e.a., skutkuje niedopuszczalnością zgłoszenia tożsamego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. Organ wyjaśnił, że uregulowanie zawarte w art. 34 § 1a u.p.e.a. ma na celu wyeliminowanie mnożenia ilości postępowań w odniesieniu do tego samego zagadnienia w ramach różnych postępowań. Uznanie przez wierzyciela niedopuszczalności zarzutu, co do którego stanowisko wierzyciela jest dla organ egzekucyjnego wiążące, skutkuje tym, że organ egzekucyjny również nie dokonuje jego merytorycznego rozpatrzenia. Rozpatrując zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej organ odwoławczy wskazał, że w tym zakresie stanowisko wierzyciela nie jest dla organu egzekucyjnego wiążące z uwagi na to, iż jest to zarzut zgłoszony na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 ustawy. Dopuszczalność egzekucji badana jest w ramach tego zarzutu pod względem formalnym, a nie merytorycznym. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, organ egzekucyjny prawidłowo ocenił, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym podlega egzekucji administracyjnej. Taki tryb dochodzenia należności przewidziany został bowiem w ustawie z dnia [...] maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 1512). Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 10 tej ustawy, do egzekucji należności z tytułu nienależnie pobranych środków publicznych, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. P. podstawę prawną dochodzonych należności stanowi decyzja o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej, zarzut niedopuszczalności egzekucji uznać należało za nieuzasadniony. W przedmiocie zarzutu dotyczącego braku doręczenia upomnień zawierających wezwanie do wykonania obowiązku wierzyciel wskazał, że w dniu [...] lutego 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G. działając na podstawie na art. 15 § 1 u.p.e.a., wezwał skarżących do uregulowania należności ustalonych decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. wystawiając upomnienia, które zostały doręczone w dniu [...] lutego 2016 r. Organ stwierdził, że potwierdzeniem powyższego są znajdujące się w aktach sprawy ww. upomnienia, a także zwrotne potwierdzenia ich odbioru, z których wynika, że zostały one doręczone przed wszczęciem egzekucji administracyjnej. Adnotację na temat daty doręczenia upomnienia zawiera również przedmiotowy tytuł wykonawczy. Odnosząc się do zarzutu braku stanowiska wierzyciela, które wymagane jest do rozpatrzenia zarzutów Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że postanowienie z dnia [...] sierpnia 2016 r. Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. jest postanowieniem w sprawie stanowiska wierzyciela, o którym mowa w art. 34 § 4 ustawy. Wyjaśnił, że stanowiskiem wierzyciela jest bowiem zarówno wypowiedź wierzyciela dokonana na podstawie art. 34 § 1, jak też na podstawie art. 34 § 1a u.p.e.a. W przedmiocie zawartego w zażaleniu wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, do czasu zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy organ odwoławczy wyjaśnił, że organem właściwym do orzekania w tym przedmiocie jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w G., a pozytywne rozstrzygnięcie w tym zakresie zależy od zaistnienia przesłanek określonych w art. 56 § 1 u.p.e.a. W skardze do tut. Sądu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie toczącej się przed tut. Sądem o sygn. II SA/Bd 422/16. Skarżący zarzucili, że zarówno organ egzekucyjny, jak i organ odwoławczy nie rozpatrzyły merytorycznie zarzutu nieistnienia obowiązku, powielając w tej kwestii stanowisko wierzyciela. W zaskarżonym postanowieniu nie odniesiono się do zarzutów skarżących podnoszonych przez nich w skardze z dnia [...] marca 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T.. Skarżący stwierdzili, że świadczenia pobierali w dobrej wierze, przeznaczając je na utrzymanie, dlatego nie mogą być zmuszani do ich zwrotu. Organ powinny uwzględnić te okoliczności w ramach prowadzonego postępowania, a przynajmniej wskazać skarżącym drogę postępowania prawnego do ich rozpoznania. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna, ponieważ wydane w kontrolowanej sprawie administracyjnej postanowienia wierzyciela oraz organu egzekucyjnego i organu nadzoru nie naruszają prawa. Zasadnie organ egzekucyjny przyjął, że w niniejszej sprawie był związany stanowiskiem wierzyciela. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016r. wierzyciel - Kierownik Biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. uznał zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione. W wyniku złożonego zażalenia, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T., uchylił w całości zaskarżone postanowienie i uznał o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu na podstawie art. 34 § 1a u.p.e.a. Tym samym postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela stało się ostateczne w administracyjnym toku instancji. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Ponadto z przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, iż organ egzekucyjny ma obowiązek powiadomić wierzyciela o wniesionych zarzutach, a wierzyciel musi zająć stanowisko w sprawie tych zarzutów, wydając postanowienie na podstawie art. 34 § 1 lub § 1a tej ustawy. Stanowiskiem wierzyciela jest zatem zarówno wypowiedź wierzyciela dokonana na podstawie art. 34 § 1, jak też na podstawie art. 34 § 1a u.p.e.a. W tym miejscu Sąd chciałby podkreślić, że legalność postanowień wierzyciela w sprawie zasadności zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej także podlega kontroli sądu administracyjnego. Pomimo tego, że aktualne brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyłącza skargę na postanowienia wierzyciela przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, to ich kontrola przez sąd administracyjny jest realizowana w razie wniesienia skargi na postanowienie organu nadzoru. Skoro bowiem postanowienie zawierające wypowiedź wierzyciela jest wiążące dla organu egzekucyjnego i stanowi niezbędny element postanowienia tego organu w sprawie zgłoszonych zarzutów, to przy sądowej ocenie postanowienia organu egzekucyjnego i organu nadzoru nie można oderwać się od oceny zgodności z prawem stanowiska wierzyciela, które wiążąco oddziałuje na postanowienie organu egzekucyjnego. Zarysowany tu zakres kognicji sądu administracyjnego, umożliwiający sądowi również kontrolę legalności postanowienia wierzyciela daje się wyprowadzić z art. 135 p.p.s.a. Ocena przez sąd administracyjny zaskarżonego postanowienia DIS wymaga zatem odniesienia się do sprawy w pełnym zakresie, a więc z uwzględnieniem okoliczności i rozstrzygnięć administracyjnych poprzedzających wydanie zaskarżonego postanowienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy występuje między nimi bezpośredni związek, czy wręcz zależność polegająca na tym, że jedno z nich stanowi nie tylko podstawę wydania drugiego, ale ponadto jeszcze wypowiedź zawarta w pierwszym postanowieniu jest wiążąca dla drugiego. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd rozpatrujący skargę może stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, przeprowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Uwzględniając zatem art. 134 § 1 p.p.s.a. według którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną oraz dysponując zakresem uprawnień ujętych w art. 135 tej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał oceny zgodności z prawem nie tylko zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego, ale także postanowień wierzyciela, które stanowiły podstawę i niezbędny element postanowienia bezpośrednio objętego skargą. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., II GSK 1490/10, Lex nr 1113723; wyrok NSA z dnia 11 marca 2011 r., II FSK 1904/09, Lex nr 992243; wyrok NSA z dnia 28 października 2008 r., II FSK 1006/07, Lex nr 515958; wyrok NSA z dnia4 lutego 2011 r., II GSK 216/10, Lex nr 992340; postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2011r., Lex nr 952777; wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r., II FSK 466/08, Lex nr 549018), co zostało wyrażone w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 17 września 2014 r., II GSK 1140/13; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2015 r., I SA/Gl 1274/14, Lex nr 1643312). W ocenie Sądu orzekającego, postanowienia wierzyciela w niniejszej sprawie nie naruszają prawa, co z kolei powoduje brak wadliwości postanowień organu egzekucyjnego i organu nadzoru, wydanych na tej podstawie i z uwzględnieniem stanowiska wierzyciela. W skardze strona eksponuje jako najistotniejszy zarzut nieistnienia obowiązku, który, zdaniem skarżącego, nie został rozpatrzony merytorycznie. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że zarzutu nieistnienia obowiązku, został uznany przez wierzyciela za niedopuszczalny, albowiem w tej sprawie toczy się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy o sygn. akt II SA/Bd 422/16 ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] lutego 2016r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. z dnia [...] listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. W aktach niniejszej sprawy znajduje się kopia skargi E. K. z dnia [...] marca 2016r. skierowanej do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] lutego 2016r. W skardze tej skarżący podnosi m.in. że nie ma podstaw by nakładać na niego obowiązek zwrotu kwoty [...]zł. Jak słusznie przyjął wierzyciel, strona kwestionuje zatem istnienie obowiązku, a zastrzeżenia te będą podlegały ocenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 34 § 1a u.p.e.a., skutkuje niedopuszczalnością zgłoszenia tożsamego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. Uregulowanie zawarte w art. 34 § 1a u.p.e.a. ma na celu wyeliminowanie mnożenia ilości postępowań w odniesieniu do tego samego zagadnienia w ramach różnych postępowań. Uznanie przez wierzyciela niedopuszczalności zarzutu, co do którego stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące, skutkuje tym, że organ egzekucyjny nie miał uprawnień do jego merytorycznego rozpatrzenia. W tym miejscu należy wskazać, że Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, iż postępowanie przez tut. sądem w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 422/16 zostało zakończone wydaniem wyroku z dnia 10 stycznia 2017r. oddalającym skargę. Rozstrzygnięcie to uprawomocniło się z dniem 10 lutego 2017r. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zgłoszonych przez stronę to jak zasadnie wskazano w zaskarżonym postanowieniu stanowisko wierzyciela w zakresie zarzutu niedopuszczalności egzekucji administracyjnej nie jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Dopuszczalność egzekucji badana jest w ramach tego zarzutu pod względem formalnym, a nie merytorycznym. Niedopuszczalność egzekucji musi wynikać z przepisów prawa, wyłączających w ogóle możliwość przymusowej realizacji obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej bądź prowadzenia egzekucji w stosunku do konkretnej osoby. Organ egzekucyjny prawidłowo ocenił, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym podlega egzekucji administracyjnej. Taki tryb dochodzenia należności przewidziany został bowiem w ustawie z dnia 09 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 1512). Zgodnie z art. 29 ust. 10 tej ustawy, do egzekucji należności z tytułu nienależnie pobranych środków publicznych, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponieważ podstawę prawną dochodzonych należności stanowi decyzja o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej, zarzut niedopuszczalności egzekucji uznać należało za nieuzasadniony. W przedmiocie zarzutu dotyczącego braku doręczenia upomnień zawierających wezwanie do wykonania obowiązku wierzyciel wskazał, że w dniu [...] lutego 2016r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G. działając na podstawie na art. 15 § 1 u.p.e.a., wezwał E. K. oraz R. K. do uregulowania należności ustalonych decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], wystawiając upomnienia Nr [...] oraz Nr [...] Powyższe upomnienia zostały doręczone w dniu [...] lutego 2016 r. Potwierdzeniem powyższego są znajdujące się w aktach sprawy upomnienia Nr [...] oraz Nr [...] z dnia [...] lutego 2016r. kierowane do E. K. oraz do R. K., a także zwrotne potwierdzenia ich odbioru, z których wynika, że zostały one doręczone przed wszczęciem egzekucji administracyjnej. Adnotację na temat daty doręczenia upomnienia zawiera również tytuł wykonawczy. W skardze zawarto wniosek o zawieszenie postępowania do czasu ukończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 422/16. Sąd postanowieniem wpisanym do protokołu rozprawy oddalił ten wniosek. Jak wskazano powyżej sprawa o sygn. akt II SA/Bd 422/16 została zakończona wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017r. oddalającym skargę. Rozstrzygnięcie to uprawomocniło się z dniem 10 lutego 2017r. Mając powyższe na uwadze Sąd, oceniając rozstrzygnięcie zarówno wierzyciela jak i organu egzekucyjnego, nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) Sąd oddalił skargę. L. Kleczkowski U. Wiśniewska E. Kruppik – Świetlicka