I SA/Bd 842/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. K. i T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2014 postanowił: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy

W skardze do Sądu skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 grudnia 2016r. skarżącemu (D. K.) został przesłany urzędowym formularz PPF w celu jego wypełnienia i przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 29 grudnia 2016r. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął, zatem z dniem 5 stycznia 2017r. W dniu 09 stycznia 2017r. (data stempla pocztowego) skarżący przedłożył wypełniony formularz PPF. Jednocześnie pismem z dnia 9 stycznia 2017r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016r., poz. 718 – dalej "p.p.s.a.") czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Katalog czynności podejmowanych w tym postępowaniu jest przykładowy i określa go przepis § 2 powyższego artykułu. Referendarz sądowy ma także możliwość wydawania innych niż wymienione w art. 258 § 2 p.p.s.a. zarządzeń i postanowień. Zdaniem orzekającego rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy należy do kategorii czynności, o jakich mowa w art. 258 § 1 p.p.s.a. bowiem stanowi czynność w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy (zob. komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi redaktorzy prof. zw. dr hab. Roman Hauser, prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski C.H. Beck Warszawa 2015r. str. 1045). W takiej sytuacji należy odpowiednio zastosować art. 259 § 1 ustawy p.p.s.a. i uznać, że strona ma możliwość złożenia sprzeciwu również wobec tych czynności. Odnosząc się do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, albowiem uchybienie terminowi, o którego przywrócenie skarżący wnosi, nie powoduje w istocie dla niego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Podkreślenia wymaga, że przepisy p.p.s.a. nie zakreślają żadnych terminów, które zawężałyby okres, w jakim strona może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści powołanej jednostki redakcyjnej jednoznacznie wynika zatem, że strona ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. Jedyną sytuacją, kiedy złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego doznaje ograniczenia, jest sytuacja, w której wniosek taki złożony jest po bezskutecznym upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W takim bowiem wypadku pozostaje on bez wpływu na wezwanie do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 28 maja 2010 r., o sygn. akt II FSK 1003/10). Taka sytuacja jednak w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi, gdyż wniosek o przyznanie prawa pomocy został zawarty w skardze. W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań orzekający stwierdza, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, a tym samym podlega on odrzuceniu. Niezależnie od powyższego rozstrzygnięcia wyjaśnić stronie należy, że stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie skarżący nadał na poczcie wniosek na urzędowym formularzu PPF w dniu 9 stycznia 2017 r. Wniosek ten, jako złożony w prawidłowej formie zostanie rozpoznany niezależnie od niniejszego rozstrzygnięcia. Z tych powodów oraz na podstawie art. 88 w zw. z art. 258 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.