I SA/Bd 78/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. G. S. S.A. w T. na interpretację indywidualną Burmistrza Kruszwicy z dnia 19 grudnia 2025 r. nr Fn-Wp.3120.2.170.2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od Burmistrza Kruszwicy na rzecz K. G. S. S.A. w T. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wnioskiem z dnia [...] września 2025r. [...] S.A. ("Wnioskodawca", " Strona", "Skarżąca", "Spółka") zwróciła się o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 poz. 707, dalej: "u.p.o.l."). We wniosku podano, że Spółka prowadzi działalność polegającą m.in. na produkcji i sprzedaży cukru. Na terenie Oddziału "[...] K." w K. znajduję się silos na cukier przeznaczony do magazynowania wyprodukowanego przez Spółkę cukru. Silos o konstrukcji walca żelbetowego, którego ściany o grubości ok. 35 cm oparte są na żelbetowym ruszcie fundamentowym i palach żelbetowych, został wzniesiony (wybudowany) bezpośrednio na terenie Oddziału. Silos jest trwale związany z gruntem i wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych (ścian), posiada dach i fundamenty. Silos na cukier wydzielony jest z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych będących żelbetowymi ścianami cylindrycznymi. Dach obiektu stanowi kopuła konstrukcji stalowej z warstwami blachy ocynkowanej z paraizolacji, wełny mineralnej i papy termozgrzewalnej. Cechy konstrukcji strefy fundamentowej Silosu jednoznacznie wskazują na ścisłe, zarówno bezpośrednie jak i pośrednie trwałe związanie z gruntem podłoża poprzez wbudowanie kilkudziesięciu pali i fundamentowej płyty żelbetowej. Dodatkowo techniczne powiązania części fundamentowej z bryłą obiektu dokonane są przez tzw. startery, jako metalowe pręty połączeń ścian obwodowych, słupów i filarów. Magazynowany w Silosie cukier jest produktem końcowym procesu produkcyjnego prowadzonego przez Spółkę. Cukier stanowi wyrób, przeznaczony na sprzedaż. Proces wytwarzania cukru rozpoczyna się od zasiewu, a następnie zbioru buraków cukrowych (surowca roślinnego) przez rolników. Surowiec jest dostarczany do Oddziału i w ramach procesu tzw. "[...]" buraki najpierw trafiają do płuczki, gdzie są myte i oczyszczane z zanieczyszczeń (np. kamieni), a następnie są rozdrabniane w krajalnicy. Otrzymana krajanka trafia do dyfuzora, w którym – przy użyciu wody o podwyższonej temperaturze – ługuje się cukier. W wyniku tego procesu powstaje wysłodzona krajanka (tzw. wysłodki) oraz sok surowy. Sok surowy poddawany jest dalszym procesom oczyszczania (filtracji i rafinacji), a następnie krystalizacji polegającej na wielokrotnym gotowaniu soku i jego odparowywaniu. Ostatnim etapem produkcji jest wirowanie, w wyniku którego powstaje gotowy produkt – krystaliczny cukier spożywczy. Gotowy cukier (produkt) magazynowany jest w Silosie zlokalizowanym na terenie Oddziału. Zatem Silos służy wyłącznie do przechowywania/magazynowania gotowego produktu (cukru krystalicznego) w odpowiednich warunkach, w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Cukier magazynowany w Silosie nie jest w żaden sposób transportowany w obrębie Oddziału w celu dalszej obróbki/przetwórstwa. przeciwnie, jest pakowany i dystrybuowany dalej, tj. poza teren Oddziału. W związku z powyższym zadano pytanie, czy w stanie prawnym obowiązującym od dnia 01 stycznia 2025 r. Silos na cukier: 1) stanowi budynek podlegający opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.? 2) nie stanowi budowli podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a w związku z poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. (dalej: Załącznik nr 4)? W ocenie Wnioskodawcy: 1) Z uwagi na posiadanie wszystkich cech konstrukcyjnych z definicji budynku oraz fakt, że służy wyłącznie do magazynowania gotowego produktu (cukru), a nie materiałów, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 01 stycznia 2025 r. Silos na cukier stanowi budynek podlegający opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. 2) Jednocześnie, Silos na cukier, jako obiekt służący wyłącznie do magazynowania gotowego produktu (cukru), nie stanowi obiektu wskazanego w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z poz. 6 Załącznika nr 4 do u.p.o.l. Tym samym, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 01 stycznia 2025 r. Silos na cukier nie stanowi budowli podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] grudnia 2025r. Burmistrz K. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe, uznając, że Silos na cukier stanowi budowlę w rozumieniu art. 1a ust.1 p kt 2 w zw. z poz. 6 zał. Nr 4. W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z poz. 6 załącznika nr 4 u.p.o.l. obowiązującym w okresie od 01 stycznia 2025 r. budowlę stanowi obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem tj. obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Wskazany przepis zawiera zatem dwie istotne przesłanki niezbędne dla ustalenia czy dany obiekt jest budowlą: 1) obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, 2) którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Odnosząc się do wyżej wskazanych przesłanek, W ocenie organu Silos opisany we wniosku spełnia obie przesłanki co kwalifikuje go jako budowlę. Ponadto, w celu lepszego wyjaśnienia czym jest budowla i czy przedmiotowy Silos ją stanowi, organ odniósł się do ustawy Prawo budowlane, która w art. 3 pkt 3 definiuje "budowlę". Wskazał także na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2020 r., sygn. akt II F S K 329/20, w którym wskazano, że "W art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane ustawodawca pośród obiektów budowlanych stanowiących budowle wymienił zbiorniki, a w kategorii XIX załącznika do tej ustawy dookreślił, iż do tej kategorii obiektów budowlanych zalicza się zbiorniki przemysłowe, jak silosy. Skoro zbiornikiem jest silos, a zbiornik mocą przepisu ustawy został zakwalifikowany do budowli, to bezsprzecznie silos nie może być kwalifikowany jako budynek, nawet jeśli spełnia kryteria budynku określone w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l." Zatem mając powyższe na uwadze organ uznał, iż zakwalifikowanie przez Wnioskodawcę Silosu na cukier jako budynku jest nieprawidłowe. Organ odwołał się także do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2021r. sygn. akt: III FPS 1/21, w którym Sąd ten wskazał że "Obiekt budowlany, będący budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) w związku z przepisami ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 63, poz. 613 z póżn. zm.), może być dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości uznany za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli spełnia kryteria bycia budynkiem, wymienione w tym przepisie, a jego wyróżniającą cechą jest powierzchnia użytkowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.". Organ wskazał również, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 stycznia 2022r., sygn. akt III FSK 1432/21 wyjaśnił iż: "W praktyce gospodarczej występują najczęściej tzw. silosy stożkowe (lejowe), w przypadku których ustalenie powierzchni użytkowej, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., nie jest możliwe, a także silosy walcowe (jak w rozpatrywanej sprawie), co prawda z płaskim dnem, lecz niewielką powierzchnią użytkową, a dużą pojemnością. Jak wynika z powyższych rozważeń obiekty te winny być rozpoznawane dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, jako budowle." W przedmiotowym stanie faktycznym Silos ma konstrukcję walca, zatem posiada on niewielką powierzchnię użytkową ale dużą pojemność i właśnie ta pojemność jest jego cechą wyróżniającą i stanowi jego podstawowy parametr techniczny. Odnosząc się do kwestii materiału jakim jest cukier to organ wskazał, iż przy definiowaniu budowli na gruncie Prawa budowlanego materiał składowany w zbiorniku – silosie nie ma znaczenia dla zdefiniowania danego obiektu jako budowli. Rodzaj, ilość ani wartość materiałów nie wpływa na istnienie budowli, jej kwalifikację czy podstawę opodatkowania. Silos może stać pusty a nadal będzie spełniał warunki niezbędne do zakwalifikowania go jako budowli. Uzależnianie kwalifikacji obiektu od rodzaju przechowywanego w nim materiału doprowadziłoby tego, że przedmiot opodatkowania byłby zmienny w czasie i byłby zależny od rotacji towarów. Natomiast na gruncie u.p.o.l., aby obiekt stanowił budowlę musi być możliwość składowania w nim materiałów sypkich. Niewątpliwie jednak należy wskazać, iż cukier jest materiałem sypkim zatem silos przeznaczony do jego składowania wypełnia tę definicję i stanowi budowlę. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji, zarzucając naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 1a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. oraz w zw. z treścią poz. 6 Załącznika nr 4 do u.p.o.l. przez jego błędną wykładnię polegającą na: — wadliwym uznaniu, że wyłączenie z kategorii budynków dotyczy obiektów posiadających wszystkie cechy konstrukcyjne budynku, które służą do magazynowania jakichkolwiek substancji, bez znaczenia, czy przedmiot magazynowania jest surowcem, czy produktem gotowym, podczas gdy wyłączenie to dotyczy literalnie materiałów, a zatem nie produktów gotowych (wyrobów), — uwzględnieniu przy wykładni pojęcia "budowli", o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., definicji "budowli" w Prawie budowlanym, pomimo tego, że od 01 stycznia 2025 r. w przepisach u.p.o.l. funkcjonuje w pełni autonomiczna definicja budowli, — nieprawidłowym uznaniu obiektu spełniającego cechy konstrukcyjne budynku, który służy do gromadzenia produktów gotowych i nie może służyć do gromadzenia materiałów za budowlę wymienioną w poz. 6 Załącznika nr 4 do u.p.o.l.; b) art. 1a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. w związku z poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. przez niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania i uznanie, że: — silos na cukier, opisany we wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi budowlę, mimo że posiada on wszystkie cechy konstrukcyjne budynku, tj. jest trwale związany z gruntem i wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych (ścian), posiada dach i fundamenty oraz w odniesieniu do Silosu nie występuje przesłanka wyłączająca go z kategorii budynków, tj. nie stanowi on obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały (sypkie, w kawałkach albo w postaci ciekłej lub gazowej), których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność; — Silos stanowi budowlę, mimo że stanowi obiekt służący wyłącznie do magazynowania gotowego produktu (cukru), a nie materiałów; 2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14c §1 i § 2 w zw. z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej przez wyjście przez organ poza opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i przyjęcie, że w przypadku Spółki cukier stanowi materiał, a nie wyrób/produkt gotowy, jak również przez przyjęcie założenia, że cechą charakterystyczną silosów na cukier jest ich pojemność – co nie wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wskazanego we wniosku o interpretację i co doprowadziło do nieprawidłowego uznania Silosu za budowlę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026r. poz. 143; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania oraz dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Przepis ten wyznacza granice rozpoznania skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie i stanowi, że sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd bada, więc prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ wydając zaskarżoną interpretację naruszył prawo materialne w sposób zarzucany w skardze. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy kwalifikacji Silosu na cukier w świetle przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2025r. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. budynek to obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Natomiast budowla to m.in. stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem - wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie. Załącznik nr 4, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., zawiera wykaz 28 obiektów, wśród których wyszczególniono w poz. 6 obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5. Zdaniem Spółki opisany we wniosku Silos na cukier z uwagi na posiadanie wszystkich cech konstrukcyjnych z definicji budynku oraz z uwagi na fakt, że służy wyłącznie do magazynowania gotowego produktu (cukru) a nie materiałów, stanowi budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., wobec czego nie stanowi budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. Z kolei Wójt uznał, że sporny Silos stanowi budowlę, ponieważ jest obiektem wymienionym w poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l. a mając na uwadze definicję budowli na gruncie prawa budowlanego materiał składowany w zbiorniku (jego rodzaj, ilość ani wartość) nie ma znaczenia dla zdefiniowania danego obiektu. W sporze tym rację ma Strona skarżąca. Podkreślić należy, że miedzy Stronami nie jest sporne, że Silos jest trwale związany z gruntem i wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych (ścian), posiada dach i fundamenty. Ponadto jest przeznaczony do magazynowania cukru, który jest produktem (wyrobem) wytwarzanym przez Spółkę i Spółka nie używa cukru do żadnych dalszych prowadzonych przez siebie procesów produkcyjnych. Organ dokonując interpretacji przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przywołuje treść tych przepisów w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2025r. ale uzasadniając swoje stanowisko odwołuje się do przepisów ustawy prawo budowlane podczas gdy obowiązujące obecnie definicje zawarte w art. 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 nie odsyłają już do ustawy prawo budowlane a we własnym zakresie definiują budowle. Przywołane w interpretacji orzecznictwo NSA również nie wnosi niczego do sprawy z uwagi na to, że przywołane wyroki zapadły na tle nieobowiązujących już przepisów. Natomiast konkluzja organu iż: "przy definiowaniu budowli na gruncie Prawa budowlanego materiał składowany w zbiorniku – silosie nie ma znaczenia dla zdefiniowania danego obiektu jako budowli." pozostaje w sprzeczności z treścią art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a w zw. z poz. 6 zał. Nr 4 do ustawy. Przechodząc zatem do wyjaśnienia spornego zagadnienia w pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawowe reguły wykładni językowej wymagają aby przy interpretacji przepisu nie pomijać żadnego fragmentu tekstu prawnego i nie traktować go jako zbędnego. A także by nie nadawać słowom znaczeń, które nie wynikają z ich językowego brzmienia, o ile oczywiście nie zostało im nadane specyficzne znaczenie w definicjach legalnych. W świetle przytoczonej wyżej definicji budynku (art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.) budynek to obiekt : wzniesiony w wyniku robót budowlanych, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadający fundamenty, posiadający dach. W definicji budynku ustawodawca zastosował jednak wyłączenie określonego typu obiektów, które choć posiadają cechy konstrukcyjne budynków, to jednocześnie wypełniają dwa dodatkowe kryteria: 1) są lub mogą być w nich gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej oraz 2) ich podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność. W przepisach ustawy o podatkach i opłatach lokalnych brak jest legalnej definicji "materiału", czy też "materiałów sypkich ". W związku z tym, kierując się zasadami wykładni językowej, w takiej sytuacji przyjąć należy, że słowa użyte w ustawie mają znaczenie takie jakie nadaje im język potoczny. Odwołując się do słownikowego znaczenia pojęcia materiał wskazać należy, że "materiał" oznacza: 1. «to, z czego się wytwarza lub z czego się składają albo powstają jakieś rzeczy lub obiekty" (Słownik Języka Polskiego PWN). Z kolei zgodnie ze słownikiem języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego przez "materiał" należy rozumieć "to, z czego wytwarzane są lub składają się przedmioty, tworzywo, surowiec, substancja". Natomiast zgodnie z definicją słownikową "produkt" oznacza ono "to co zostało wyprodukowane i jest przeznaczone na sprzedaż", "to jest przeznaczone do spożycia lub przygotowania do potraw". Zatem, jak słusznie podnosi Skarżąca, definicja wskazuje, że zasadniczą cechą produktu jest to, iż stanowi on rezultat zakończonego procesu produkcyjnego i ma charakter wyrobu gotowego do dalszego obrotu handlowego (sprzedaży). Strona zasadnie wskazywała we wniosku o interpretację, że produkt, w odróżnieniu od materiału, nie służy dalszemu przetwarzaniu w ramach tego samego procesu technologicznego, lecz jest jego końcowym efektem. Zatem na gruncie przywołanej regulacji opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle podlegają wyłącznie obiekty wzniesione w wyniku robót budowlanych, w których przechowywane są materiały, a nie wyroby/produkty gotowe. Z tego względu, jak już podniesiono wyżej, nie do pogodzenia z literalnym brzmieniem art. 1 a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l." jest stwierdzenie Burmistrza, że "materiał składowany w zbiorniku - silosie nie ma znaczenia dla zdefiniowania danego obiektu jako budowli". Zakładając racjonalność ustawodawcy to posłużenie się pojęciem "materiał" a nie innymi szerszymi pojęciowo np. "substancje", "produkty", było celowe i nie pozwala w procesie interpretacji ani pomijać tego pojęcia ani nadawać mu innego znaczenia niż wynika to z definicji słownikowej. Reasumując zgodzić się należy ze Skarżącą iż prawidłowa wykładnia art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. powinna prowadzić do wniosku, że wyłączeniu z kategorii budynków podlegają tylko te obiekty, o cechach konstrukcyjnych budynku, w których są lub mogą być gromadzone wyłącznie materiały, czyli substancje, które służą do produkcji, a nie produkty czy też wyroby (efekty produkcji) i których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność. Tym samym, przedstawiona w zaskarżonej interpretacji wykładnia art.1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., w świetle której nie ma znaczenia, czy w Silosie magazynowany jest produkt, czy surowiec - jest błędna. W konsekwencji, błędna wykładnia zakresu wyłączenia z kategorii budynków doprowadziła do niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. w związku z poz. 6 zał. Nr 4 i wadliwego uznania, że Silos stanowi budowlę a nie budynek. Ponadto, mając na uwadze, że cukier - z perspektywy procesu produkcyjnego cukrowni - jest produktem, a nie materiałem, Silos nie odpowiada charakterystyce obiektu opisanego w poz. 6 Załączniku nr 4 do u.p.o.l. (ani też charakterystyce innych obiektów wymienionych w tym Załączniku). Silos na cukier nie mieści się więc w hipotezie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. w zw. z poz. 6. Załącznika nr 4. Zatem Silos na cukier nie powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowla. W tym miejscu wskazać również należy, że organ w zaskarżonej interpretacji przyjął opis stanu faktycznego w sposób odmienny niż zaprezentowano go we wniosku co czyni zasadnym zarzut naruszenia art. 14 c § 1 O.p. W interpretacji wskazano, że ".cukier jest materiałem sypkim". W wyniku takiego założenia organ doszedł do przekonania, że skoro Silos na cukier stanowi obiekt, w których są gromadzone materiały sypkie (którym to materiałem jest - zdaniem Organu - cukier) oraz jego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, to Silos stanowi budowlę. Są to stwierdzenia zupełnie sprzeczne z opisem stanu faktycznego przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji. Skarżąca szczegółowo opisała proces produkcyjny którego końcowym produktem (przechowywanym w Silosie) a nie materiałem jest cukier. Z treści wniosku, nie wynika także aby pojemność stanowiła wyróżniający parametr Silosa. Powyższe doprowadziło organ do błędnego uznania, że Silos spełnia cechy budowli wymienionej w poz. 6 zał. Nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Końcowo Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja stanowi wynik błędnej interpretacji wskazanych w skardze przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i niewłaściwej oceny co do ich zastosowania w opisanym we wniosku stanie faktycznym. Wydając poddaną kontroli Sądu interpretacje organ dopuścił się także naruszenia przepisów postępowania. W toku ponownego rozpatrywania wniosku Skarżącej Wójt będzie zobligowany do uwzględnienia przedstawionej powyżej wykładni prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania w wysokości [...] zł orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku). Na koszty składa się wpis (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika Strony skarżącej ustalone na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postepowaniu przed sądami administracyjnymi powiększone o kwotę uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa -17 zł.