I SA/Bd 77/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wójcik Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2024 r. sprawy ze skargi C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 20 listopada 2023 r. nr SKO-4230/28/2023 w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasadza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy na rzecz C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 7.400 zł (słownie: siedem tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. Prezydenta M. B. określił wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2017-2019 przez C.N.B. Ż sp. z o. o. w Łodzi, będące organem prowadzącym Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych Ż. w B., P. S. C. N. i B. Ż. w B., Trzyletnie Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych Ż. w B., Szkołę Policealną Aktywizacji Zawodowej Ż. w B. oraz Szkołę Policealną Opieki Medycznej Ż. w B., na kwotę [...]zł. Ponadto, organ pierwszej instancji określił wysokość dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego 2018 w kwocie [...]zł. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że przyjmuje za własne opisane w zaskarżonej decyzji ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji, uznając je za w pełni prawidłowe, wyczerpujące i mające oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Kolegium uznało ponadto, że Prezydent M. B. dokonał poprawnej wykładni mających w niniejszej sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego, a następnie dokonał prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do mających zastosowanie przepisów prawa materialnego. Odnosząc się do wydatków na delegacje służbowe i wynagrodzenia specjalistów ds. usług edukacyjnych, które miały służyć "promocji wartości edukacyjnych" organ wskazał, że nie budzi wątpliwości fakt, że wydatki na prelekcje, plakatowanie, uczestnictwo w targach pracy i zatrudnienie specjalistów ds. usług edukacyjnych w istocie miały na celu promowanie szkoły, reklamę i rozpowszechnianie informacji o ofercie edukacyjnej szkoły. Jednakże wydatki na ww. cele nie mogły zostać sfinansowane z dotacji oświatowej. Oczywistym jest, że szkoła może informować o swojej działalności, reklamować się i zachęcać w różny sposób potencjalnych słuchaczy do skorzystania z jej oferty edukacyjnej. Nie jest jednak dopuszczalne finansowanie tego rodzaju wydatków z dotacji oświatowej. Podobnie jest z wydatkami na zakup ekspresu do kawy oraz prezentera. Wydatki tego typu nie pozostają w zgodzie z celem dotacji oświatowej i poniesienie ich ze środków pochodzących z dotacji stanowi wykorzystanie dotacji w sposób niezgodny z przeznaczeniem. W zakresie sfinansowania z dotacji oświatowej systemów informatycznych na kwotę [...]zł z tytułem określonym jako: "Wdrożenie systemu do obsługi umów o pracę dla nauczycieli Policealna Szkoła Opieki Medycznej Ż. w B." organ podał, że skarżąca wskazuje, iż wydatek ten był niezbędny i nie może zostać potraktowany jako nabycie składnika majątku trwałego. W ocenie jednak Kolegium, powyższy wydatek stanowi wartość niematerialną i prawną. Tego rodzaju wartość co do zasady mogła zostać sfinansowana z dotacji oświatowej. Skarżąca pomija przepis art. 35 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia [...] października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (dalej: "u.f.z.o."), zgodnie z którym dotacje mogą być wykorzystywane na pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o nieprzekraczalnej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia [...] lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do użytkowania. Począwszy od [...] stycznia 2018 r. wartość ta wynosi [...] zł. Zatem wydatek w kwocie [...]zł przekracza określony ustawowo limit wynoszący [...] zł i wobec tego nie mógł zostać rozliczony z dotacji oświatowej, a zatem stanowisko skarżącej jest całkowicie nieuzasadnione. Kolegium nie uwzględniło także stanowiska skarżącej dotyczącego sposobu rozliczania wydatków organu prowadzącego - rotacyjnie z kont różnych szkół, według zasady podziału wydatków/kosztów współczynnikiem przychodowym. Stanowisko powyższe nie odnosi się do konkretnych zakwestionowanych w zaskarżonej decyzji wydatków oraz do ich kwalifikacji w świetle obowiązujących przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe, Kolegium nie uwzględniło zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (dalej: "u.s.o.") i art. 35 u.f.z.o. Zdaniem Kolegium, organ pierwszej instancji nie naruszył także art. 252 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 oraz art. 251 ust. 1 i ust. 4-5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej: "u.f.p."), które to przepisy stanowią podstawę prawną orzeczenia o zwrocie do budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem oraz w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego. Kolegium za nieuzasadnione uznało zarzuty pozbawienia skarżącej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w trybie art. 10 § 1 k.p.a. oraz naruszenia prawa skarżącej do czynnego udziału na każdym etapie postępowania. Organ w tym zakresie wskazał, że skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2022 r. została poinformowana przez organ pierwszej instancji, iż w postępowaniu administracyjnym zakończono zbieranie materiału dowodowego. Spółka jednocześnie została pouczona o prawie do wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego. Także Kolegium respektowało ww. uprawnienie procesowe skarżącej, wyznaczając na jej wniosek dodatkowy 14-dniowy termin w celu przedstawienia stanowiska w sprawie oraz zgłoszenia nowych wniosków dowodowych i materiałów. Kolegium uznało, że materiał dowodowy zebrany w sprawie jest kompletny, wyczerpujący i został poddany przez Prezydenta M. B. wnikliwej analizie oraz ocenie, zgodnie z zasadami wynikającymi z k.p.a., w tym z zasadą prawdy obiektywnej unormowaną w art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz z zasadą pogłębiania zaufania uczestników postępowania do organów władzy publicznej, o której mowa w art. 8 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy uznał też, że zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów unormowaną w art. 80 k.p.a. W skardze spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, alternatywnie o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta M. B. oraz umorzenie postępowania administracyjnego. Dodatkowo skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci raportu z weryfikacji podpisu z dnia [...] stycznia 2024 r. pod postanowieniem o odmowie uzupełnienia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2023 r. celem wykazania, że postanowienie organu pierwszej instancji nie zostało podpisane prawidłowo. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 107 § 1 pkt 8 w zw. z art. 268a oraz art. 111 § 1b w zw. z art. 124 § 1 w zw. z art. 268a k.p.a. przez brak weryfikacji przez organ odwoławczy, czy decyzja organu pierwszej instancji oraz postanowienie o odmowie jej uzupełnienia zostały podpisane przez osoby upoważnione do ich wydania, w sytuacji gdy nie zostały one podpisane przez Prezydenta M. B. - R. B., a wraz z decyzją/postanowieniem organu pierwszej instancji stronie nie doręczono upoważnienia w przewidzianej przepisami formie dla osób podpisujących ww. dokumenty uprawniającego do załatwienia sprawy skarżącej przez ww. osoby, a także przedmiotowe podpisy nie zawierały wskazania stanowiska służbowego, co w konsekwencji skutkuje, że brak jest gwarancji, że decyzja i postanowienie pochodzą od uprawnionego organu i są zgodne z jego wolą; 2) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p.") przez ich niezastosowanie pomimo, że zobowiązanie objęte zaskarżoną decyzją uległo przedawnieniu w części z dniem 31 grudnia 2022 r., a w części z dniem 31 grudnia 2023 r., a w konsekwencji wobec upływu terminu przedawnienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno wydać decyzję o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji oraz umorzeniu postępowania w części dotyczącej zobowiązania za 2018 r.; 3) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez jego nieprawidłowe zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy, w sytuacji gdy z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego, a w konsekwencji zaistniały przesłanki do jej uchylenia; 4) art. 15 k.p.a. przez bezkrytyczne przyjęcie stanowiska organu pierwszej instancji, bez przeprowadzenia odrębnego postępowania w tym zakresie, a w konsekwencji naruszenie zasady dwuinstancyjności przez niezasadne przyjęcie na skutek powielenie stanowiska organu pierwszej instancji, że na gruncie sprawy zaistniały przesłanki do zwrotu dotacji; 5) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. przez: a) poczynienie ustaleń faktycznych w sprawie wyłącznie w oparciu o dane zebrane w postępowaniu kontrolnym w sytuacji, gdy strona nie ma prawnej możliwości zakwestionowania w sposób wiążący dla organu dokonanych podczas postępowania kontrolnego ustaleń zawartych we wnioskach pokontrolnych, a w konsekwencji dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, co znajduje odzwierciedlenie w wadliwym zatem uzasadnieniu decyzji; b) doręczenie stronie odpisu metryki sprawy dotyczącej jedynie postępowania przed organem pierwszej instancji oraz pozostawienie wniosku strony z dnia [...] listopada 2023 r. o doręczenie metryki postępowania prowadzonego przez organ drugiej instancji bez rozpatrzenia; c) nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony o przeprowadzenie oględzin systemu CRM oraz o przesłuchanie w charakterze świadka Ł. K. w celu dokonania ustaleń faktycznych zmierzających do wykazania, że dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem; d) brak uwzględnienia zarzutów skarżącej co do zaniechania organu pierwszej instancji polegającego na niepodjęciu wystarczających działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy oraz niewskazanie stronie w toku postępowania, czy zachodzi potrzeba przedkładania przez nią dodatkowych wyjaśnień i dokumentów, a następnie przyjęcie, iż pobranie dotacji w części nie zostało udokumentowane, a tym samym brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, co świadczy o pozornym wykonaniu przez organ obowiązku określonego w art. 77 k.p.a. oraz braku udzielenia stronie możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w trybie art. 10 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a.; 6) art. 90 ust. 3d u.s.o. przez błędne przyjęcie, że wydatki poniesione przez skarżącą nie mieszczą się w katalogu wskazanym w ustawie, w sytuacji gdy stanowią wydatki związane z kształceniem, wychowaniem i opieką, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wadliwego, sprzecznego ze stanem faktycznym rozstrzygnięcia; 7) art. 252 ust. 1 pkt 1 i ust 6 pkt 1 oraz art. 251 ust. 1 oraz 4-5 u.f.p. przez ich bezpodstawne zastosowanie co do zaistnienia przesłanek do zwrotu dotacji i uznanie, że dotacje zostały wydatkowane niezgodnie z przeznaczeniem i niewykorzystane do końca roku budżetowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 1 ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.). W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podkreślenia wymaga, że przed wydaniem wyroku Sąd umożliwił skarżącej pisemne wypowiedzenie się w sprawie, wyznaczając jej 10-dniowy termin. Spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ zasadnie określił spółce wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2017-2019 r w kwocie [...]zł, oraz wysokość dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego 2018 w kwocie [...]zł. Najdalej idącym zarzutem sformułowanym w skardze jest zarzut przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 67 ust. 1 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Z kolei w myśl art. 60 pkt 1 u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie o finansach publicznych. Ze wskazanej regulacji wynika, że przepisy działu III O.p. należy stosować odpowiednio. Stosowanie "odpowiednie" oznacza w szczególności niezbędną adaptację (i ewentualnie zmianę niektórych elementów) normy do zasadniczych celów i form danego postępowania, jak również pełne uwzględnienie charakteru i celu danego postępowania oraz wynikających stąd różnic w stosunku do uregulowań, które mają być zastosowane (por. postanowienie SN z dnia [...] kwietnia 2012 r., IV CZ 153/11 i powołane w nim orzeczenia). W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że obowiązek zwrotu dotacji powstaje z mocy prawa, i że decyzja w przedmiocie zwrotu dotacji ma charakter deklaratoryjny (np. wyroki NSA: z dnia 15 stycznia 2014 r., II GSK 1762/12; z dnia 3 września 2014 r., II GSK 916/13). Oznacza to, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 70 § 1 O.p., w myśl którego zobowiązanie przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności. W konsekwencji pięcioletni termin przedawnienia wynikający z tego przepisu, w przypadku wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem, rozpoczyna swój bieg od dnia otrzymania tych środków przez beneficjenta (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2020 r., I GSK 278/18; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 8 lipca 2020 r., I SA/Bd 46/20) i upływa z końcem 5-letniego terminu. Tym samym termin przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji za 2017 r. mijał z końcem 2022 r. Organ wyliczył, że w odniesieniu do 2017 r. wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wyniosła [...] zł. Decyzja Prezydenta M. B. została wydana wprawdzie w dniu [...] grudnia 2022 r., jednak jej doręczenie nastąpiło z dniem [...] stycznia 2023 r. Dla ustalenia natomiast, czy skutek decyzji w postaci określenia zobowiązania nastąpił przed upływem terminu przedawnienia, istotna jest data doręczenia decyzji, a nie data jej wydania (por. wyrok NSA z dnia [...] sierpnia 2023 r., II FSK 223/21). Tak samo niedoręczenie decyzji organu odwoławczego, odnoszącej się do decyzji deklaratoryjnej (utrzymującej w mocy decyzję pierwszoinstancyjną) do momentu upływu terminu przedawnienia oznacza, że decyzja ta nie wywołuje wyrażonego w niej skutku jako odnosząca się do zobowiązania już przedawnionego (por. wyrok WSA z P. z dnia [...] grudnia 2020 r., I SA/Po 463/20). Tymczasem decyzja SKO w B. została wydana w dniu [...] listopada 2023 r., a jej doręczenie nastąpiło w dniu [...] grudnia 2023 r. Zarówno zatem decyzja organu pierwszej, jak i drugiej instancji zostały doręczone po upływie terminu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji za 2017 r. Ponownie rozpatrując sprawę organ powinien wyjaśnić, czy zobowiązanie do zwrotu dotacji za 2017 r. uległo przedawnieniu. W zaskarżonej decyzji brak jest na ten temat jakichkolwiek wywodów. Nie wiadomo, czy nastąpiły jakieś zdarzenia powodujące, np. przerwanie czy zawieszenie biegu terminu przedawnienia. W konsekwencji decyzja ta narusza art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. W ponownym postępowaniu organ ustali również, czy nie uległy przedawnieniu zobowiązania do zwrotu dotacji za pozostałe lata, w szczególności za 2018 r. Zdaniem Sądu na uwzględnienie zasługuje także zarzut naruszenia art. 15 k.p.a., wyrażającego zasadę dwuinstancyjności postępowania. Istotą tej zasady jest to, aby sprawa administracyjna została dwukrotnie rozpatrzona i rozstrzygnięta przez organy obu instancji. Właściwe zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez właściwe organy, ale konieczne jest, aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego tak, aby dwukrotnie oceniono dowody i przeanalizowano wszystkie istotne okoliczności sprawy. Działanie organu odwoławczego nie ma zatem charakteru jedynie kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia [...] października 2023 r., III SA/Kr 706/23). W rozpatrywanej sprawie decyzja organu odwoławczego liczy 53 strony, z czego na 48 stronach zawarty jest opis ustaleń organu pierwszej instancji oraz zarzutów znajdujących się w odwołaniu. Wywody organu odwoławczego zawarte są na 5 stronach, przy czym ograniczają się one w istocie do stwierdzenia, że Kolegium przyjmuje za własne rozważania faktyczne i prawne poczynione przez organ pierwszej instancji, jak i uznaje, że rozstrzygnięcie tego organu jest prawidłowe. W sposób zwięzły Kolegium ustosunkowało się też do zarzutów zawartych w odwołaniu (w odniesieniu do wynagrodzenia pracowników rozliczanych rotacyjnie z kont różnych szkół - wręcz jednym zdaniem). Organ odwoławczy nie może jednak tylko ograniczyć się do zaaprobowania ustaleń organu pierwszej instancji i do odniesienia się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Jest on zobowiązany ponownie merytorycznie rozstrzygnąć całą sprawę zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania. Kolegium nie oceniło i nie przeanalizowała zebranych w sprawie dowodów. Nie odniosło się merytorycznie do ustaleń dokonanych przez organ pierwszej instancji, co uniemożliwia kontrolę sądową decyzji odwoławczej. Bezkrytycznie ograniczyło się do przyjęcia ustaleń organu pierwszej instancji za własne, o czym świadczy chociażby brak analizy kwestii przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji za 2017 r. Sąd nie podziela natomiast zarzutu, że decyzja organu pierwszej instancji i postanowienie z dnia [...] stycznia 2023 r. w sprawie odmowy uzupełnienia decyzji zostały wydane nieprawidłowo ze względu na brak wskazania stanowiska służbowego osób je podpisujących. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu pierwszej instancji została podpisana przez I. W. - Z. Prezydenta z up. Prezydenta Miasta. Natomiast wskazane postanowienie zostało podpisane przez M. B. – Dyrektora Wydziału Edukacji i Sportu z up. Prezydenta Miasta. Organ nie miał też obowiązku doręczania stronie upoważnień dla wymienionych osób do podpisania tych aktów. Nie został zatem naruszony art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. Jednocześnie Sąd odmówił przeprowadzenia, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., dowodu z raportu z dnia [...] stycznia 2024 r. w zakresie podpisu pod wymienionym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2023 r., gdyż takiego raportu do skargi nie załączono. Ze względu na charakter stwierdzonych uchybień przedwczesne byłoby odnoszenie się do zarzutów merytorycznych zawartych w skardze. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. Na koszty złożył się wpis od skargi (2.000 zł) i wynagrodzenie pełnomocnika (5.400 zł).