I SA/Bd 741/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków G. P. i S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2012r. postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy

W dniu [...] 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem skarżący złożyli sprzeciw. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. Prawidłowość powyższego orzeczenia potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013r. oddalił zażalenie skarżących na powyższe postanowienie. W dniu [...] 2013r. oraz w dniu [...] 2013r. wpłynęły kolejne dwa wnioski skarżących złożone na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 10 października 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ponownie odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem skarżący złożyli sprzeciw. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 04 kwietnia 2013r. W dniu [...] 2013r. oraz w dniu 10 lutego 2014r. wpłynęły kolejne trzy wnioski skarżących złożone na urzędowych formularzach PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2014r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia skarżący złożyli sprzeciw podnosząc, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 21 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 04 kwietnia 2013r. W dniu [...] 2014r. oraz w dniu [...] 2014r. wpłynęły kolejne dwa wnioski skarżących złożone na urzędowych formularzach PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Na podstawie przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – zwana dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1). W powyższym przepisie mowa jest wyłącznie o wykazaniu takiej wyjątkowej sytuacji, potwierdzonej stosownymi dokumentami, w której wnioskodawca ze względu na okoliczności życiowe jest pozbawiony całkowicie środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Sytuacja bytowa jest zachwiana w taki sposób, iż nie jest w stanie zapewnić sobie samodzielnie lub z pomocą innych osób, lub instytucji, w żaden sposób minimum warunków socjalnych. W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący w rozpoznawanej sprawie występowali już z wnioskami o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność orzeczenia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie wyklucza oczywiście możliwości ponownego ubiegania się przez stronę skarżącą o przyznanie prawa pomocy. Warto jednak wspomnieć, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe. Wspomniana moc wiążąca w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 365). Referendarz sądowy, rozpoznając kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy, nie może zatem odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy zawartej w prawomocnym postanowieniu. Możliwość zmiany bądź uchylenia wspomnianego orzeczenia daje natomiast art. 165 p.p.s.a., jednakże pod warunkiem wykazania, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Tymczasem w złożonych ponownie wnioskach o przyznanie prawa pomocy, które wpłynęły do Sądu w dniach [...]2014r. oraz [...]2014r. skarżący nie wykazali nowych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska co do oceny ich zdolności płatniczych. Aktualne wnioski o przyznanie prawa pomocy zawierają praktycznie tożsame informacje, jakie zawierały ich wcześniejsze wnioski. Również informacje dotyczące dochodów skarżących oraz wydatków opisane w piśmie z dnia [...] 2014r. (K-306 akt sądowych) zawierają praktycznie tożsame dane jakie zawarto w piśmie skarżących z dnia [...]2013r. (K-110 akt sądowych), które były przedmiotem rozważań tut. Sądu w postanowieniu z dnia 04 kwietnia 2013r. Skoro skarżący nie wykazali zmiany okoliczności faktycznych warunkujących uznanie, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a., ich wnioski nie mogły zasługiwać na uwzględnianie. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.