I SA/Bd 715/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu spółki za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług postanowił: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych

Skarżąca wniosła na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że jest osoba bezrobotną. Posiada kredyt, gdzie miesięczna rata wynosi 762,07 zł. Od czerwca 2017r. kredyt opłaca skarżącej ubezpieczyciel. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych wynosi 583,06 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego wnioskodawczyni przedłożyła zeznania podatkowe za lata 2015-2016 oraz wyciąg z rachunku bankowego. Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że: lokal w którym zamieszkuje jest własnością jej matki; nie posiada oszczędności; nie otrzymuje pomocy od rodziny i najmowych; nie posiada samochodu, ani innych pojazdów; nie prowadzi działalności gospodarczej; posiada 5 udziałów w spółce G. o łącznej wartości 2.500 zł – z tego tytułu nie uzyskuje dochodu, spółka od 2012r. nie prowadzi działalności gospodarczej; za okres ostatnich trzech miesięcy nie pobierała świadczeń z pomocy społecznej. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej zwana p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że strona spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Strona utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych wypłacanego w kwocie 583,06 zł. Zamieszkuje w lokalu stanowiącym własność matki skarżącej. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.