I SA/Bd 687/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 kwietnia 2026r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia 9 października 2025 r. nr 9002-2025-000852 w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020). oddala skargę.

We wniosku o przyznanie płatności na rok 2024 M. W. (dalej też Skarżąca) ubiegała się m.in. o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zobowiązania kontynuacyjne w ramach PROW 2014-2020 (PRSK1420) do pakietu 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000 w wariancie 5.3. Murawy do powierzchni 20,53 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. wydał w dniu [...] lutego 2025 r. decyzję, na mocy której przyznał Skarżącej płatność na rok 2024 do pakietu 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000 w wariancie 5.3. Murawy, w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. W wydanej decyzji organ I instancji ustalił również obszar gruntów objętych zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym podjętym w dniu [...] marca 2021 r. na powierzchnię 20,53 ha. W wyniku rozpatrzenia odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. decyzją z dnia [...] maja 2025 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku, w dniu [...] lipca 2025 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020), na mocy której przyznał Skarżącej płatność w ramach deklarowanego wariantu, do powierzchni stwierdzonej w wyniku postępowania, w wysokości pomniejszonej z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości. Organ ustalił również obszar gruntów objętych zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym podjętym w dniu [...] marca 2021 r. na powierzchnię 20,53 ha. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] października 2025 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy ww. zaskarżoną decyzję. Organ podał, że z akt sprawy wynika, iż do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w wariancie 5.3. Murawy, Skarżąca zgłosiła działki rolne: C o powierzchni 16,03 ha oraz I o powierzchni 4,5 ha. Wniosek został poddany obowiązkowej kontroli administracyjnej i kontroli w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego. Zgodnie bowiem z art. 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego (UE) Nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/200, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, z późn. zm.), wszystkie wnioski o wsparcie i wnioski o płatność, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Organ wyjaśnił, że weryfikacji wniosku Skarżącej dokonano w oparciu o pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach poszczególnych działek rolnych, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki ujęte we wniosku o przyznanie płatności – ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r. (Google Earth – serwis zewnętrzny) oraz deklaracji strony we wniosku pomocowym zarówno w części opisowej jak i na załączniku graficznym, z uwzględnieniem maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO). Obszar kwalifikowany do płatności bezpośrednich odpowiada bowiem powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, obliczonej na podstawie dostępnych w systemie informatycznym zdjęć obszarów zajmowanych przez działki ewidencyjne ujęte we wniosku. Dodatkowo w zakresie działek referencyjnych nr: [...] i [...] powierzchnia MKO została ponownie zweryfikowana w oparciu o wyniki pomiarów dokonanych podczas oględzin przeprowadzanych przez inspektorów terenowych BKM OR ARiMR w T. w gospodarstwie rolnym Skarżącej w dniu [...] lutego 2025 r. W procesie kontroli administracyjnej wniosku wykryto zawyżenie deklaracji powierzchni na działkach ewidencyjnych nr: [...]. Rozstrzygając w sprawie, organ I instancji uwzględnił aktualne wartości maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO), uprawniającego do przyznania wnioskowanej płatności. Ustalona przez ARiMR wartość MKO nie pozwoliła na uznanie powierzchni deklarowanych przez rolnika dla ww. działek ewidencyjnych. Analiza zebranych dokumentów prowadzi, w ocenie organu odwoławczego, do wniosku, że powierzchnia określona przez organ I instancji dla działki rolnej C (działki referencyjne nr: [...]) oraz działki rolnej I (działki referencyjne nr [...]) jest prawidłowa. Odnosząc się do zarzutów odwołania, że organ pierwszej instancji przy ustalaniu powierzchni oparł się na wynikach kontroli z roku 2023, które w ocenie Skarżącej są błędne, i co do których w dalszym ciągu toczy się postępowanie sądowe, organ wyjaśnił, że każdy wniosek o przyznanie płatności wszczyna nowe, odrębne postępowanie administracyjne, w ramach którego organ prowadzi od nowa postępowanie wyjaśniające i w ramach tego postępowania nie jest związany wynikami postępowań z lat ubiegłych. Oznacza to, że każde postępowanie administracyjne w sprawie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej jest autonomiczne i organ weryfikuje spełnienie przez producenta rolnego kryteriów wymaganych do przyznania płatności w odniesieniu do każdego złożonego wniosku o jej przyznanie. Z uwagi na powyższe za bezzasadne organ uznał twierdzenia Skarżącej. Organ I instancji wskazał, że weryfikując prawidłowość maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) miał na uwadze wyniki kontroli z roku 2023, które następnie zweryfikował w oparciu o ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z Google Earth z dnia [...] lipca 2024 r. i wyniki pomiarów z oględzin przeprowadzonych w gospodarstwie producentki w dniu [...] lutego 2025 r. Tym samym weryfikacji wniosku Skarżącej o przyznanie płatności na rok 2024 dokonano w oparciu o pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach poszczególnych działek rolnych, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki ujęte we wniosku o przyznanie płatności - ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r. (Google Earth- serwis zewnętrzny), deklaracji strony we wniosku pomocowym zarówno w części opisowej jak i na załączniku graficznym, z uwzględnieniem maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) oraz w oparciu o wyniki oględzin. Organ zwrócił uwagę, że ze względu na dwuletni cykl wymiany ortofotomapy w systemie informatycznym ARiMR i przy aktualności map dla działek ewidencyjnych w gospodarstwie rolnym Skarżącej na dzień [...] kwietnia 2023 r., ortofotomapa wewnętrzna ARiMR nie była uwzględniona przy opracowaniu MKO na rok 2024. W takim przypadku wykorzystano fakultatywne źródło danych GIS, udostępniające najbardziej aktualne dane do wyznaczenia MKO (ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r. Google Earth - serwis zewnętrzny). Tym samym podniesiony przez stronę w odwołaniu zarzut, że organ I instancji ustalając powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) na rok 2024 oparł się na wynikach kontroli z roku 2023, nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym. Również wskazane przez producentkę postępowanie toczące się przed Sądem w odniesieniu do wyników kontroli i przyznania płatności na rok 2023, pozostaje bez wpływu na niniejsze postępowania. W stosunku do podniesionej w odwołaniu w szczególności działki rolnej C, organ wyjaśnił, że powierzchnię wykluczoną z płatności na działce rolnej C o areale 1,17 ha stanowią tereny nieużytkowane rolniczo - nieużytki, zakrzaczenia i zadrzewienia. Kierunek wykonania dokumentacji fotograficznej wraz z numeracją fotografii, organ I instancji zobrazował w zaskarżonej decyzji - szkic z pomiaru działki rolnej C. W skardze do tut. Sądu Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzuciła naruszenie: 1. Przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.) przez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i działanie w sprawie w sposób przeczący zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy i podnoszone w toku postępowań stanowiska Skarżącej jasno wskazują na błędne wyliczenia powierzchni, które zdecydowały o określonej wysokości płatności. 2. Przepisów prawa materialnego, tj.: 1) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania: "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 przez błędne zastosowanie w sytuacji, gdy Skarżąca przestrzegała wszystkich wymogów oraz poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że miały miejsce niezgodności pomiędzy obszarem zgłoszonym we wniosku a ustaleniem mniejszego obszaru w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T.; 2) § 11 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy liczba drzew na hektar w rzeczywistości nie przekracza 100. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, sąd oddala skargę (art. 151 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca złożyła w dniu [...] lipca 2024 r. za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus, do Biura Powiatowego ARiMR w T. wniosek o przyznanie płatności na rok 2024, którym ubiegała się o przyznanie jej m.in. płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zobowiązania kontynuacyjne w ramach PROW 2014-2020 (PRSK1420) do pakietu 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000 w wariancie 5.3. Murawy - do powierzchni 20,53 ha. Do wniosku dołączony został załącznik w postaci zmiany do Planu działalności rolno-środowiskowo-klimatycznej z dnia [...] maja 2024 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. decyzją z [...] lutego 2025 r. Nr [...] przyznał płatność na rok 2024 do pakietu 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000 w wariancie 5.3. Murawy - w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. W wydanej decyzji organ I instancji ustalił również obszar gruntów objętych zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym podjętym w dniu [...] marca 2021 r. na powierzchnię 20,53 ha. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podać należy, że w sprawie zasadnicze znaczenie mają przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach "Działania rolno-środowiskowo-klimatycznego" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 415 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023 r., poz. 2298). Podkreślić należy, że organy w uzasadnieniach decyzji (tak I jak i II instancji) przywołały konkretne przepisy wskazanych aktów prawnych, wyjaśniając je i wskazując jak zastosowano je w sprawie. Zatem w tym miejscu podnieść już tylko należy, że stosownie do § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną przyznaje się rolnikowi lub zarządcy, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 20.12.2013 r., str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej też "rozporządzeniem nr 1305/2013:, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o przyznanie tej płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) realizuje zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia nr 1305/2013 lub art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzającego przepisy przejściowe (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym", przez 5 lat - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1-7 lub przez rok - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 8 lub 9; 3) spełnia warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie § 5 ust. 1 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego, zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje: 1) użytki rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwane dalej "użytkami rolnymi", lub obszar gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 3 pkt 1 lit. b, c lub f lub w pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia, zwanych dalej "obszarami przyrodniczymi": a) zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, b) spełniające warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, c) objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48 oraz Dz. Urz. UE L 225 z 19.08.2016, str. 41), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 640/2014", również w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014, lub 2) zwierzęta ras lokalnych zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danej rasy lokalnej objętej wariantem pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7, dla których są spełnione warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, będące zwierzętami zatwierdzonymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 18 lit. b rozporządzenia nr 640/2014. W myśli § 15 ust. 1 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego, wysokość płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za: 1) hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6, 8 i 9 lub 2) sztukę zwierzęcia i liczby zwierząt, do których przysługuje płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna - w przypadku pakietu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 7 - po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Na podstawie ust. 2 ww. przepisu wysokość stawek płatności, o których mowa w ust. 1, dla poszczególnych pakietów i ich wariantów jest określona w załączniku nr 6 do rozporządzenia. W myśl ust. 3 tego przepisu przy ustalaniu wysokości płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej przysługującej do gruntów uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Jak słusznie zauważył organ, wprawdzie przywołane rozporządzenie 640/2014 zostało uchylone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2023 r. na podstawie art. 13 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2022/1172 z dnia 4 maja 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zrządzania i kontroli we wspólnej polityce rolnej oraz stosowania i obliczania wysokości kar administracyjnych w związku z warunkowością (Dz.U.UE.L.2022.183.12 z dnia 2022.07.08), jednak rozporządzenie 640/2014 stosuje się nadal do wniosków o płatność złożonych w związku ze środkami wsparcia wdrażanymi na podstawie rozporządzenia (UE)nr 1305/2013. Odnosząc powyższe rozważania do dokonanych przez organy ustaleń wskazać należy, że w toku kontroli administracyjnej wykryto zawyżenie deklaracji powierzchni na działkach rolnych C oraz I. Ustalono, że w zakresie wariantu 5.3. wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wyniosła 13,43% [(2,43 ha/18,10 ha)x100], gdzie 2,43 ha jest całkowitą powierzchnią zawyżenia, a 18,10 ha jest powierzchnią stwierdzoną w kontroli administracyjnej. W związku z tym zasadnie organ - stosownie do art. 19 ust. 1 ww. rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014 – przyznał Skarżącej płatność na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 2-krotność stwierdzonej różnicy, tj. przyznano do powierzchni 13,24 ha. Wskazana powierzchnia wynika z poniższego wyliczenia: - powierzchnia deklarowana - 20,53 ha, - powierzchnia stwierdzona -18,10 ha, - różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną - 2,43 ha, - 2-krotność stwierdzonej różnicy - 4,86 ha, - obszar stwierdzony pomniejszony o 2-krotność stwierdzonej różnicy to: 18,10 ha-4,86 ha = 13,24 ha. W tej sytuacji do tak ustalonego obszaru 13,24 ha zasadnie zastosowano stawkę płatności w wysokości [...] zł (stawkę płatności do 1 ha w wariancie 5.3. Murawy). W wyniku czego prawidłowo wyliczono kwotę należnej płatności w kwocie [...]zł. Zarzuty w skardze sprowadzają się do kwestionowania wyliczonej przez organ powierzchni działek i przyznania płatności w nieprawidłowej wysokości. Zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Organ w zaskarżonej decyzji w sposób bardzo szczegółowy opisał zasady dokonywania pomiaru działek wskazując, że wnioski poddawane są weryfikacji w oparciu o zintegrowany system zarządzania i kontroli, dla potrzeb którego wykorzystuje się m.in. system informacji geograficznej (LPIS), o którym mowa w art. 70 Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)Nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. Na tej podstawie korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, przeważnie ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:5000. Podstawowy materiał wykorzystywany do oceny kwalifikowalności deklarowanych powierzchni stanowi ortofotomapa, powstała ze zdjęć lotniczych lub satelitarnych, przetworzonych do postaci metrycznej. Ortofotomapa jest powiązana z układem współrzędnych, jak również charakteryzuje się brakiem zniekształceń terenu oraz jednolitą skalą dla całego obszaru przedstawionego na obrazie. Ortofotomapa prezentuje w najbardziej rzeczywisty sposób stan pokrycia i zagospodarowania terenu (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 799/18). Ze względu na dwuletni cykl wymiany ortofotomapy w systemie informatycznym ARiMR, ortofotomapa (wewnętrzna) ARiMR nie była uwzględniona przy opracowaniu maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) na 2024 r. W związku z tym wykorzystano najbardziej aktualne dane do wyznaczenia maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO), tj. ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r. (Google Earth - serwis zewnętrzny). Zatem weryfikacji wniosku Skarżącej na 2024 r. dokonano w oparciu o pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach poszczególnych działek rolnych, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki ujęte we wniosku o przyznanie płatności - ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r., oraz deklaracji Strony we wniosku pomocowym zarówno w części opisowej jak i na załączniku graficznym, z uwzględnieniem maksymalnego kwalifikowalnego obszaru. W ocenie Sądu, organ prawidłowo zweryfikował zgłoszoną powierzchnię działek do płatności - co szczegółowo zostało wykazane w uzasadnieniach zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji - i ustalił, że wnioskowana przez Skarżącą powierzchnia działek przekracza aktualną wartość maksymalnego kwalifikowanego obszaru, uprawniającego do przyznania płatności, co w konsekwencji powoduje niemożność uznania w tym zakresie deklarowanych działek. Organ w swoich decyzjach precyzyjnie wykazał powierzchnie zawyżenia i wynikające z tego wyliczenie płatności. Skarżąca natomiast na żadnym etapie postępowania nie podważyła skutecznie ustaleń organu, nie wykazała swoich racji, jak też nie wykazała jakiejkolwiek wadliwości przeprowadzonego postępowania tak w pierwszej, jak i drugiej instancji. Nieuprawniony jest także zarzut skargi, że decyzja narusza m.in. § 11 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy liczba drzew na hektar w rzeczywistości nie przekracza 100. Stosownie do tego przepisu (§ 11 ust. 5 pkt 1) w przypadku gdy na działce rolnej występują drzewa, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna może być przyznana do gruntu, na którym jest położona ta działka, jeżeli występujące na tym gruncie drzewa są rozrzucone, a liczba tych drzew na hektar tego gruntu nie przekracza 100 drzew. Zdaniem tut. Sądu należy w niniejszej sprawie mieć na uwadze, że przyznanie przez organ płatności w niższej wysokości wynikało z różnicy powierzchni działek deklarowanych w stosunku do powierzchni działek stwierdzonych. Obszar części działek wykluczonych z płatności dotyczył powierzchni nie użytkowanej rolniczo, bowiem stwierdzono nieużytki, ich zakrzaczenie i zadrzewienie. Powyższe zostało udokumentowane także zdjęciami nieużytkowanych rolniczo części działek, sporządzonymi przez kontrolujących. W takiej sytuacji nie ma znaczenia ilość drzew na działce i przepis ten nie ma w sprawie zastosowania, skoro działki w części nie były użytkowane rolniczo. Odnosząc się natomiast do wniosku Strony w zakresie "podtrzymania dowodów przedstawionych w sprawach: I SA/Bd 225/25, I SA/Bd 229/25 i I SA/Bd 230/25" wskazać należy, że dotyczą one odrębnych spraw z lat poprzednich, nie mają więc jakiegokolwiek odniesienia do przedmiotowej sprawy. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust. 2). W świetle powyższego obowiązek udowodnienia spełnienia warunków do przyznania płatności spoczywa na stronie występującej o ich przyznanie. Organ nie jest zobowiązany do podjęcia wszechstronnych czynności dowodowych w celu załatwienia sprawy ani też z własnej inicjatywy pouczania strony, czy też informowania strony o przysługujących jej prawach. Obowiązująca w postępowaniu administracyjnym zasada prawdy materialnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) została bowiem w postępowaniu o przyznanie płatności zredukowana do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (por. wyrok NSA z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt I GSK 1367/18). Tym samym podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. są chybione. W tym kontekście wskazać też trzeba, że to do obowiązków rolnika należy wykazanie dokładnych obszarów działek rolnych, jeśli ubiega się o płatności do nich. To producent rolny musi każdorazowo sprawdzić, czy nie zmienił się stan wszystkich zgłaszanych działek, np. w wyniku rozrośnięcia się terenów zadrzewionych, zakrzaczonych, zalanych. To wnioskodawca winien być najlepiej zorientowany w stanie uprawianych przez siebie działek rolnych i ponosi pełną odpowiedzialność za skutki podania we wniosku informacji niezgodnych ze stanem faktycznym. Przepisy dotyczące płatności skonstruowane są w sposób rygorystyczny i dyscyplinujący strony do zachowania szczególnej ostrożności przy formułowaniu wniosków o płatności (por. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 2081/18). W konsekwencji, z podanych wyżej powodów, zaskarżona decyzja nie narusza wskazanych w skardze przepisów prawnych. Niniejsza skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie spawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a, gdyż w odpowiedzi na skargę organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a Skarżąca poinformowana o tym w piśmie z dnia [...] lutego 2026 r. (por. k. 54 akt sądowych) nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Wobec wniosku organu i braku stanowiska Skarżącej sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.