I SA/Bd 686/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...], [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) oddala skargę

W dniu [...] lipca 2024 r., za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus, do Biura Powiatowego ARiMR w T. wpłynął Wniosek o przyznanie płatności na rok 2024 M. W. ("Skarżąca", "Strona"). Z deklaracji zawartej we wniosku wynika, że producentka rolna ubiegała się w nim m.in. o przyznanie płatności ekologicznej zobowiązania kontynuacyjne w ramach PROW 2014-2020 (RE1420) w pakiecie 4. Uprawy sadownicze w okresie konwersji dla wariantu 4.1.2 Uprawy jagodowe w okresie konwersji do powierzchni 2,85 ha oraz w pakiecie 10. Uprawy sadownicze po okresie konwersji dla wariantu 10.1.1 Podstawowe uprawy sadownicze po okresie konwersji do powierzchni 14,62 ha w tym o przyznanie kosztów transakcyjnych. W ramach wniosku dokonany został wyrys deklarowanych działek rolnych. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. wydał w dniu [...] lutego 2025 r. decyzję, na mocy której przyznał stronie płatności w ramach deklarowanych wariantów, do powierzchni stwierdzonych w wyniku postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. decyzją z [...] maja 2025r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W ocenie organu odwoławczego nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności, mogące mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku, w dniu [...] lipca 2025 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności (PROW 2014-2020), na mocy której przyznał Skarżącej płatność ekologiczną na rok 2024 w łącznej wysokości [...] zł, w tym kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego na rok 2024. Przedmiotową decyzją organ I instancji przyznał stronie płatność do pakietu 4. Uprawy sadownicze w okresie konwersji w wariancie 4.1.2. Uprawy jagodowe w okresie konwersji w wysokości [...] zł oraz płatność do pakietu 10. Uprawy sadownicze po okresie konwersji w wariancie 10.1.1. Podstawowe uprawy sadownicze po okresie konwersji w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowanie z tego tytułu zmniejszenia. W wydanej decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. ustalił również obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym podjętym w dniu [...] marca 2020 r. na powierzchnię 14,62 ha – Uprawy sadownicze oraz na powierzchnię 2,85 ha – Uprawy jagodowe. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] października 2025 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ podał, że powierzchnia zgłoszona do płatności w pakiecie 4 wynosiła 2,85 ha, zaś w pakiecie 10 – 14,62 ha. Wniosek został poddany obowiązkowej kontroli administracyjnej i kontroli w ramach działania ekologicznego. Zgodnie bowiem z art. 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego (UE) Nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/200, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, ze zm. dalej: "rozporządzenie nr 1306/2013"), wszystkie wnioski o wsparcie i wnioski o płatność, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. W wyniku kontroli administracyjnych nie można dokonać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną (powierzchnia MKO). Maksymalną powierzchnię referencyjną (MKO) określoną w systemie LPIS dla danej działki ewidencyjnej stanowią grunty rolne, spełniające kryteria określone w art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48 ze zm.). Zgodnie z art. 59 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 o ile nie przewidziano inaczej, system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność. System ten jest uzupełniany o kontrole na miejscu (wizytacje terenowe). Podstawowym rodzajem kontroli jest kontrola administracyjna, natomiast kontrola na miejscu (wizytacja terenowa) ma charakter uzupełniający. W niniejszej sprawie koniecznym było uwzględnienie wyników kontroli administracyjnej. Zasada ta jest także wyrażona w art. 74 cytowanego powyżej rozporządzenia. Rozporządzenie nr 1306/2013 zostało z dniem 1 stycznia 2023 r. uchylone na podstawie art. 104 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz.U.UE.L.2021.435.187 z dnia 2021.12.06.). Jednocześnie ww. art. 104 ustanawia przepisy przejściowe, zgodnie z którymi rozporządzenie nr 1306/2013 w zakresie art. 54 nadal ma zastosowanie do wydatków poniesionych i płatności dokonanych na rzecz systemów wsparcia na mocy rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2022 i wcześniejszych lat, czyli w także w niniejszej sprawie – zobowiązanie ekologiczne podjęte zostało przez beneficjentkę w dniu [...] marca 2020 r. Weryfikacji wniosku Strony dokonano w oparciu o pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach poszczególnych działek rolnych, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki ujęte we wniosku o przyznanie płatności – ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r. ([...] – serwis zewnętrzny) oraz deklaracji Strony we wniosku pomocowym zarówno w części opisowej jak i na załączniku graficznym, z uwzględnieniem maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO). Obszar kwalifikowany do płatności bezpośrednich odpowiada bowiem powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, obliczonej na podstawie dostępnych w systemie informatycznym zdjęć obszarów zajmowanych przez działki ewidencyjne ujęte we wniosku. Analiza zebranych dokumentów prowadzi zdaniem organu II instancji do wniosku, że powierzchnia określona przez organ I instancji dla działki rolnej F (działki referencyjne nr: 11, 12 i 75), działki rolnej H (działka referencyjna nr 109/3) oraz działki rolnej K (działki referencyjne nr: 31/2 i 31/4), jest prawidłowa. Organ przywołał art. § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018r. poz. 1784 ze zm., dalej: "rozporządzenie ekologiczne"), zgodnie z którym przy ustalaniu wysokości płatności ekologicznej uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Mając na uwadze przeprowadzoną w sprawie kontrolę administracyjną Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w sprawie przyznania płatności ekologicznej (PROW 2014-2020), wydana została na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, do powierzchni wskazanych w zaskarżonej decyzji, kwalifikujących się do płatności. Z uwagi na powyższe ustalenia w zakresie wariantu 10.1.1 Podstawowe uprawy sadownicze po okresie konwersji wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wyniosła 4,28% [(0,60 ha 14,02 ha) x 100], gdzie 0,60 ha jest całkowitą powierzchnią zawyżenia, a 14,02 ha jest powierzchnią stwierdzoną w kontroli administracyjnej. Uwzględniając § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia ekologicznego oraz w związku ze stwierdzoną powierzchnią gospodarstwa, na której realizowane jest zobowiązanie ekologiczne (wariant 10.1.1 Podstawowe uprawy sadownicze po okresie konwersji), producentce przyznano również kwotę na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego na rok 2024 w wysokości [...] zł. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo i w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa przyznał Skarżącej płatność ekologiczną na rok 2024 w łącznej wysokości [...] zł w tym kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych. Organ podkreślił, że weryfikacji wniosku Skarżącej o przyznanie płatności na rok 2024 dokonano w oparciu o pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach poszczególnych działek rolnych, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki ujęte we wniosku o przyznanie płatności – ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r. ([...] – serwis zewnętrzny) oraz deklaracji Strony we wniosku pomocowym zarówno w części opisowej jak i na załączniku graficznym, z uwzględnieniem maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO). Tym samym podniesiony przez Stronę w odwołaniu zarzut, iż organ I instancji ustalając powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) na rok 2024 oparł się na wynikach kontroli z roku 2023 nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym. Odnosząc się do kwestii kontroli w roku 2023 oraz uwag wniesionych przez producentkę do raportu z kontroli (w tym podniesionych w odwołaniu wykluczeń z płatności powierzchni na działce rolnej F) organ podkreślił, iż kontrola przeprowadzona w 2023r. nie stanowi przedmiotu analizy w sprawie. Postępowania, w których organy obu instancji odnosiły się do ww. kontroli zakończone zostały decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] lutego 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T. z dnia [...] czerwca 2024 r. w sprawie przyznania płatności ekologicznej. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 225/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] lutego 2025 r. Skarżąca wniosła kasację od ww. wyroku. Tym samym w okolicznościach sprawy, wobec zgromadzonych przez organy ARiMR materiału dowodowego, ciężar wykazania prawidłowości powierzchni deklarowanej we wniosku spoczywał na stronie, która wskazać powinna dowody podważające poczynione przez organy ustalenia. Skarżąca takich dowodów nie przedstawiła. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu odwoławczego, brak jest podstaw faktycznych i prawnych do zakwestionowania zarówno ustaleń w zakresie stanu faktycznego jak i zastosowanych przepisów prawa. W skardze wniesiono o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucono naruszenie: 1. przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024r. poz. 572, dalej: "k.p.a.") przez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i działanie w sprawie w sposób przeczący zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy i podnoszone w toku postępowań stanowiska Skarżącej jasno wskazują na błędne wyliczenia powierzchni, które zdecydowały o określonej wysokości płatności; 2. przepisów prawa materialnego, tj.: 1) § 12 ust. 1 § 13, § 16 § 30 ust. 1, 1a oraz § 31 ust. 1a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że miały miejsce niezgodności pomiędzy obszarem zgłoszonym we wniosku a ustaleniem mniejszego obszaru w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T.; 2) § 11 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy liczba drzew na hektar w rzeczywistości nie przekracza 100. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, sąd oddala skargę (art. 151 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca złożyła do Biura Powiatowego ARiMR w T. wniosek o przyznanie płatności na rok 2024, w którym ubiegała się o przyznanie płatności ekologicznej zobowiązania kontynuacyjnej w ramach PROW 2014-2020 w pakiecie 4. Uprawy sadownicze w okresie konwersji dla wariantu 4.1.2 Uprawy jagodowe w okresie konwersji do powierzchni 2,85 ha oraz w pakiecie 10. Uprawy sadownicze po okresie konwersji dla wariantu 10.1.1 Podstawowe uprawy sadownicze po okresie konwersji do powierzchni 14,62 ha, w tym o przyznanie kosztów transakcyjnych. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. decyzją z [...] lipca 2025r. przyznał płatność ekologiczną na rok 2024 w wariancie 4.1.2 oraz 10.1.1 w łącznej wysokości [...] zł, przy czym kwota wariantu 10.1.1 podstawowe uprawy sadownicze po okresie konwersji została pomniejszona o [...] ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W sprawie zasadnicze znaczenie mają przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. (rozporządzenie ekologiczne) oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023r. poz. 2298). Podkreślić należy, że organy w uzasadnieniach decyzji (tak I jak i II instancji) przywołały konkretne przepisy wskazanych aktów prawnych, wyjaśniając je i wskazując jak zastosowano je w sprawie. Zatem w tym miejscu wyjaśnić już tylko należy, że stosownie do § 12 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, wysokość płatności ekologicznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność ekologiczna, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Zgodnie z § 12 ust. 3 rozporządzenia ekologicznego przy ustalaniu wysokości płatności ekologicznej uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Dodać należy, co organ wskazał w decyzji, że w/w rozporządzenie nr 640/20214 utraciło moc, lecz na podstawie art. 13 rozporządzenia Delegowanego Komisji UE nr 2022/1772 z dnia 4 maja 2022r. ma zastosowanie do niniejszej sprawy. Dalej, stosownie do § 13 rozporządzenia ekologicznego, jeżeli w trakcie realizacji zobowiązania ekologicznego w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1-6, rolnik zakończy okres konwersji, płatność ekologiczna w danym roku jest przyznawana według stawek płatności określonych dla pakietu wymienionego odpowiednio w § 4 ust. 1 pkt 7-12. Mimo stwierdzenia w trakcie realizacji zobowiązania ekologicznego w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7-12, że nie został zakończony okres konwersji, płatność ekologiczna w danym roku jest przyznawana według stawek płatności określonych dla danego pakietu. W przypadku realizacji pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1-6, płatność ekologiczna jest przyznawana do gruntów będących w okresie konwersji, jednak nie dłużej niż przez pierwsze 3 lata realizacji zobowiązania ekologicznego, a w przypadku gdy okres konwersji jest dłuższy niż 3 lata - jest przyznawana w wysokości ustalonej według stawek płatności określonych dla pakietu wymienionego odpowiednio w § 4 ust. 1 pkt 7-12. Jednocześnie w przypadkach zawyżenia przez rolników deklaracji w składanych przez nich wnioskach, nakładane są kary administracyjne, które zostały określone w art. 19 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014. Zgodnie z tym przepisem jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % obszaru zatwierdzonego. Odnosząc powyższe do dokonanych przez organy ustaleń wskazać należy, w toku kontroli administracyjnej wykryto zawyżenie deklaracji powierzchni na działkach ewidencyjnych nr: 11, 12 i 75 w odniesieniu do działki rolnej F, nr: 109/3 w odniesieniu do działki rolnej H oraz nr: 31/2 1 31/4 w odniesieniu do działki rolnej K i ustalono, że: - powierzchnia stwierdzona działki rolnej F zadeklarowanej na obszarze 6,62 ha, wynosi 6,37 ha, - powierzchnia stwierdzona działki rolnej H zadeklarowanej na obszarze 1,10 ha, wynosi 1,09 ha, - powierzchnia stwierdzona działki rolnej K zadeklarowanej na obszarze 6,90 ha, wynosi 6,56 ha. W związku z powyższym dla zadeklarowanego przez beneficjentkę wariantu 10.1.1. Podstawowe uprawy sadownicze po okresie konwersji nastąpiło przedeklarowanie powierzchni wynoszące łącznie 0,60 ha. W konsekwencji organ zasadnie, stosownie do art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 przyznał Skarżącej wnioskowaną pomoc na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 2-krotność stwierdzonej różnicy, tj. 13,24 ha: - powierzchnia deklarowana - 14,62 ha, - powierzchnia stwierdzona - 14,02 ha - różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną - 0,60 ha, - 2-krotność stwierdzonej różnicy - 1,20 ha, - obszar stwierdzony pomniejszony o 2- krotność stwierdzonej różnicy: 14,02 ha - 1,20 ha = 12,82 ha 12,82 ha x l 961,00 zł (stawka płatności do 1 ha w wariancie 10.1.1 Podstawowe uprawy sadownicze po okresie konwersji) = 25.140,02 zł (kwota przyznanej pomocy). Wyliczenia w powyższym zakresie Sąd uznał za prawidłowe. Zarzuty w skardze sprowadzają się do kwestionowania wyliczonej przez organ powierzchni działek i przyznania płatności w nieprawidłowej wysokości. Zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Organ w zaskarżonej decyzji w sposób bardzo szczegółowy opisał zasady dokonywania pomiaru działek, wskazując, iż wnioski poddawane są weryfikacji w oparciu o zintegrowany system zarządzania i kontroli, dla potrzeb którego wykorzystuje się m.in. system informacji geograficznej (LPIS), o którym mowa w art. 70 Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)Nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. Na tej podstawie korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, przeważnie ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:5000. Podstawowy materiał wykorzystywany do oceny kwalifikowalności deklarowanych powierzchni stanowi ortofotomapa, powstała ze zdjęć lotniczych lub satelitarnych, przetworzonych do postaci metrycznej. Ortofotomapa jest powiązana z układem współrzędnych, jak również charakteryzuje się brakiem zniekształceń terenu oraz jednolitą skalą dla całego obszaru przedstawionego na obrazie. Ortofotomapa prezentuje w najbardziej rzeczywisty sposób stan pokrycia i zagospodarowania terenu (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 799/18). Ze względu na dwuletni cykl wymiany ortofotomapy w systemie informatycznym ARiMR, ortofotomapa (wewnętrzna) ARiMR nie była uwzględniona przy opracowaniu maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) na 2024 r. W związku z tym wykorzystano najbardziej aktualne dane do wyznaczenia maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO), tj. ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r. ([...] - serwis zewnętrzny). Zatem weryfikacji wniosku Skarżącej na 2024 r. dokonano w oparciu o pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach poszczególnych działek rolnych, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki ujęte we wniosku o przyznanie płatności - ortofotomapy zobrazowania satelitarnego z dnia [...] lipca 2024 r., oraz deklaracji Strony we wniosku pomocowym zarówno w części opisowej jaki na załączniku graficznym, z uwzględnieniem maksymalnego kwalifikowalnego obszaru. W ocenie Sądu, organ prawidłowo zweryfikował zgłoszoną powierzchnię działek do poszczególnych pakietów - co szczegółowo zostało wykazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - i ustalił, iż wnioskowana przez Skarżącą powierzchnia działek przekracza aktualną wartość maksymalnego kwalifikowanego obszaru, uprawniającego do przyznania płatności, co w konsekwencji powoduje niemożność uznania w tym zakresie deklarowanych działek. Organ w swoich decyzjach precyzyjnie wykazał powierzchnie zawyżenia i wynikające z tego wyliczenie płatności. Skarżąca natomiast na żadnym etapie postępowania nie podważyła skutecznie ustaleń organu, nie wykazała swoich racji, jak też nie wykazała jakiejkolwiek wadliwości przeprowadzonego postępowania tak w pierwszej, jaki i w drugiej instancji. Odnosząc się natomiast do wniosku Strony w zakresie "podtrzymania dowodów przedstawionych w sprawach: I SA/Bd 225/25, I SA/Bd 229/25 i I SA/Bd 230/25" wskazać należy, iż dotyczą one odrębnych spraw z lat poprzednich, nie mają więc jakiegokolwiek odniesienia do przedmiotowej sprawy. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust. 2). W świetle powyższego obowiązek udowodnienia spełnienia warunków do przyznania płatności spoczywa na stronie występującej o ich przyznanie. Organ nie jest zobowiązany do podjęcia wszechstronnych czynności dowodowych w celu załatwienia sprawy ani też z własnej inicjatywy pouczania strony, czy też informowania strony o przysługujących jej prawach. Obowiązująca w postępowaniu administracyjnym zasada prawdy materialnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) została bowiem w postępowaniu o przyznanie płatności zredukowana do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (por. wyrok NSA z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt I GSK 1367/18). W tym kontekście wskazać też trzeba, że to do obowiązków rolnika należy wskazanie dokładnych obszarów działek rolnych, jeśli ubiega się o płatności do nich. To producent rolny musi każdorazowo sprawdzić, czy nie zmienił się stan wszystkich zgłaszanych działek, np. w wyniku rozrośnięcia się terenów zadrzewionych, zakrzaczonych, zalanych. To wnioskodawca winien być najlepiej zorientowany w stanie uprawianych przez siebie działek rolnych i ponosi pełną odpowiedzialność za skutki podania we wniosku informacji niezgodnych ze stanem faktycznym. Przepisy dotyczące płatności skonstruowane są w sposób rygorystyczny i dyscyplinujący strony do zachowania szczególnej ostrożności przy formułowaniu wniosków o płatności (por. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 2081/18). Tym samym podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. są chybione. Zaskarżona decyzja nie narusza również wskazanych w skardze przepisów rozporządzenia ekologicznego. Niniejsza skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie spawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a., gdyż w odpowiedzi na skargę organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a Strona poinformowana w piśmie z dnia [...] lutego 2026 r. o wniosku organu, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.