I SA/Bd 597/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B.) z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanowił: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania

Wnioskiem z dnia 10 kwietnia 2017 r. skarżący – A. L. złożył wniosek o zawieszenie postępowania i liczenie terminu 30 dni do wniesienia skargi kasacyjnej od dnia ustanowienia nowego pełnomocnika. Jednocześnie do wniosku załączył wysłany do Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. wniosek o ustanowienie nowego pełnomocnika. W tym kontekście należy zauważyć, że postanowieniem z dnia 16 października 2016 r. Referendarz sądowy przyznał skarżącemu pomoc prawną w zakresie obejmującym także ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Rada Okręgowej Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego – M. B. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik podjął czynności związane z udzieleniem pomocy prawnej. Pismem z dnia 27 marca 2017 r. pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2017 r., I SA/Bd 597/16 oddalającego skargę strony. Należy zauważyć, że pismem z dnia 28 kwietnia 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. zawiadomiła Sąd o wyznaczeniu w miejsce dotychczasowego pełnomocnika - M. B., innego pełnomocnika z urzędu – A. K. - K. W związku z tym Sąd poinformował Okręgową Izbę Radców Prawnych, że nie występował o wyznaczenie nowego pełnomocnika dla skarżącego. Następnie pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. radca prawny – A. K. – K. złożyła wniosek o uchylenie decyzji o obowiązku udzielenia pomocy prawnej z urzędu, wskazując, że był on należycie reprezentowany przed Sądem w sprawie I SA/Bd 597/16 przez dotychczasowego pełnomocnika radcę prawnego – M. B., który wykonał wszystkie czynności prawne, do których był zobowiązany, wobec czego doszło do "pełnego skompensowania" przyznanego prawa pomocy. Podkreślenia wymaga, że zawieszenie postępowania jest związane z przeszkodami powodującymi konieczność lub celowość czasowego wstrzymania biegu postępowania sądowoadministracyjnego. Jak wynika z przytoczonych wyżej okoliczności od momentu złożenia przez skarżącego wniosku z dnia 10 kwietnia 2017 r. o zawieszenie postępowania do chwili złożenia przez radcę prawną – A. K. – K. wniosku z dnia 5 czerwca 2017 r. o uchylenie decyzji o obowiązku udzielenia pomocy prawnej z urzędu, przed Sądem nie toczyło się postępowania w przedmiocie udzielenia skarżącemu innego pełnomocnika z urzędu. Po wydaniu wskazanego wyroku nie toczyło się również żadne inne postępowanie sądowe, które mogłoby podlegać zawieszeniu. Jedynie w związku ze skargą strony o wznowienie postępowania, postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r., tut. Sąd odrzucił tę skargę. Wskazać też należy, że nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania, określone w art. 124 § 1 i art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w sentencji.