I SA/Bd 553/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę

Strona wniosła skargę na decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Stosowne zaś do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skarga może zostać wniesiona do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W świetle zatem art. 52 § 1 p.p.s.a., wyczerpanie środków zaskarżenia, poprzedzające złożenie skargi do sądu administracyjnego, stanowi jedną z podstawowych przesłanek decydujących o dopuszczalności skargi. Tym samym nie jest możliwym dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zgodności z prawem decyzji lub postanowienia organu I instancji bez uprzedniej weryfikacji tego orzeczenia przez organ II instancji w ramach postępowania odwoławczego, jeżeli przepisy prawa przewidują środek odwoławczy w ramach danej sprawy administracyjnej. Natomiast jeżeli skarżący wniósł odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od orzeczenia organu I instancji i w wyniku postępowania odwoławczego organ II instancji wydał decyzję lub postanowienie, to wniesienie skargi do sadu administracyjnego jest dopuszczalne wyłącznie na akt prawa organu II instancji, wydany w wyniku rozpoznania odwołania, zażalenia lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na przedmiotową decyzję bez uprzedniego wniesienia na nią odwołania oraz wydanego w jego efekcie orzeczenia organu II instancji. Dla skutecznego wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w pierwszej kolejności należało wyczerpać administracyjny tok instancji. Takie postępowanie nie miało w sprawie miejsca. Z powyższych względów Sąd uznał przedmiotową skargę za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.