I SA/Bd 502/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2026 r. nr 0401-IEW1.4261.10.2026 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę

Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2026 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych została doręczona Skarżącemu 14 lipca 2026 r. (k. 106 akt administracyjnych). W dniu 14 sierpnia 2026 r. Skarżący złożył skargę na powyższą decyzję. Skarga nie została podpisana. W wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 11 września 2026 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego zawierającej podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika złożony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, niebędącym podpisem własnoręcznym. Wezwanie doręczono 17 września 2026 r. Przy piśmie z dnia 22 września 2026 r. Skarżący przysłał skargę, jednak w dalszym ciągu nie została ona podpisana. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na upływ ustawowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej także jako: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca skargę postanowieniem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja z dnia 9 lipca 2026 r. została skutecznie doręczona Skarżącemu dnia 14 lipca 2026 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 13 sierpnia 2026 r., stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego. Skarżący nadał skargę w dniu 14 sierpnia 2026 r., a zatem po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że skarga – pomimo wezwania – nie została przez Skarżącego podpisana. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać jej podpis. Przepis art. 46 § 2a p.p.s.a. stanowi natomiast, że w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Kwestia nieopatrzenia załączników do formularza pisma ogólnego przesyłanego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej jednym z rodzajów podpisu elektronicznego była przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w uchwale z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, przesądził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Tożsamy problem prawny występuje w niniejszej sprawie. W sprawie skarga do tut. Sądu została sformułowana w załączniku podpisanego pisma ogólnego, złożonego za pomocą kanału komunikacji elektronicznej jakim jest platforma ePUAP. Jak wynika z akt sprawy pismo ogólne zostało podpisane, natomiast załącznik do tego pisma, czyli "skarga do WSA Bydgoszcz" nie została podpisana. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.