I SA/Bd 428/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Inne z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę

Inne Oddział w R. decyzją z [...] października 2018 r. odmówił K. B. (Skarżąca) umorzenia należności z tytułu składek wskazując, że nie wystąpiła w sposób bezsporny żadna z przesłanek z art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2019r. poz. 300 ze zm.), zwanej dalej "u.s.u.s." oraz z rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. z 2003 r. nr 141, poz. 1365) - zwanego dalej "rozporządzeniem". Po ponownym rozpoznaniu sprawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. utrzymał w mocy ww. decyzję. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższe rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym Sądem w dniu 19 listopada 2019 r., Skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Oświadczenie to złożyła do protokołu, a ponadto złożyła pisemne oświadczenie z dnia 18 listopada 2019 r. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy umorzył postępowanie w sprawie. Pismem z dnia 10 maja 2021 r. Skarżąca wniosła skargę (mylnie nazwaną "wniosek") do tut. Sądu. W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 15 czerwca 2021 r. pełnomocnik Skarżącej poinformował, że skarga dotyczy decyzji ZUS z dnia [...] r., nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja powinna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazać jednak w tym miejscu należy, że w pierwszej kolejności sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzą przesłanki do jej odrzucenia, wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Jak wynika z akt spawy organ w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości tut. Sądu do rozpoznania sprawy. Zgodnie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.) Art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono stronie skarżącej w dniu 20 lipca 2019 r., zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 21 lipca 2019 r. i upłynął z dniem 19 sierpnia 2019 r. Jak wynika z akt sprawy, skarga została złożona w Biurze Podawczym tut. Sądu osobiście w dniu 9 czerwca 2021 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dlatego skarga podlega odrzuceniu. Na marginesie Sąd informuje, że jeśli sytuacja materialna lub zdrowotna Skarżącej uległa zmianie w stosunku do czasu złożenia wniosku o umorzenie należności wobec ZUS, to ma ona prawo złożyć kolejny wniosek o umorzenie należności. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.