I SA/Bd 397/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. S. Spółka cywilna S. M. D. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 kwietnia 2021 r., nr 560000/71/80459/2021/RDZ-B7/2 w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

Decyzją z dnia 28 kwietnia 2021 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił stronie skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 stycznia 2021 r. Pouczono stronę skarżącą, że od decyzji może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo od razu wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Od powyższej decyzji pismem z dnia 2 czerwca 2021 r. strona skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia 16 lipca 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że wobec uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stała się ostateczna i nie można jej zaskarżyć do sądu administracyjnego. Na skutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 3 listopada 2021 r., I SA/Bd 605/21 uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 7 marca 2022 r. stwierdził, że wobec uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja z dnia 28 kwietnia 2021 r. stała się ostateczna i nie można jej zaskarżyć. Na skutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 290/22 uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponownie rozpoznając sprawę Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 28 września 2023 r. stwierdził uchybienie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i uznał, że decyzja z dnia 28 kwietnia 2021 r. stała się ostateczna i nie można jej zaskarżyć. Na skutek wniesionej skargi od ww. decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 623/23 uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Złożona przez organ skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2024 r., I GSK 603/24. Ponownie rozpoznając sprawę Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 7 lutego 2025 r. umorzył postępowanie wszczęte z wniosku skarżących z dnia 2 czerwca 2021 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z 28 kwietnia 2021 r. i ponownie przystąpił do jej doręczenia. Pouczono stronę skarżącą, że od decyzji może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo od razu wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Strona skarżąca w dniu 9 czerwca 2025 r. złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, natomiast w dniu 23 czerwca 2025 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że strona skarżąca najpierw złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie wniosła skargę do Sądu. Stwierdził, że w tej sytuacji Sąd nie może rozpoznać skargi na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, ponieważ zostało ono zaskarżone wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył kopie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lipca 2025 r., którym to uchylono w całości decyzję z dnia 28 kwietnia 2021 r. odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 stycznia 2021 r. i orzeczono o zwolnieniu z opłacenia należności z tytułu składek należnych za ten okres. Z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 października 2025 r. wynika, że powyższa decyzja została doręczona osobie uprawnionej w dniu 31 lipca 2025 r. i nie została zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "p.p.s.a" Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiający prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (por. wyrok NSA z 22 lipca 2014 r., II OSK 378/13). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 kwietnia 2021 r., którą to odmówiono prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 stycznia 2021 r. Zauważyć jednak należy, że wcześniej, bo w dniu 9 czerwca 2025 r. złożyła do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 10 lipca 2025 r. uchylił w całości decyzję z dnia 28 kwietnia 2021 r. odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do 31 stycznia 2021 r. i orzekł o zwolnieniu z opłacania należności z tytułu składek należnych za ten okres, a decyzja ta nie została zaskarżona w konsekwencji czego stała się prawomocna. Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję, a zatem postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie stało się bezprzedmiotowe i niemożliwe jest prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.