I SA/Bd 332/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na pozostawienie podania bez rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2025 r., nr SKO-4110/76/2025 w przedmiocie dofinansowania ze środków PFRON postanawia: odrzucić skargę

Skarżący złożył w dniu 1 maja 2025 r. (bezpośrednio do tut. Sądu) "odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 07. kwietnia.2025r". W aktach sprawy znajduje się pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] r., nr [...]. W sprawie ustalono, że w postępowaniu administracyjnym skarżący uzyskał w dniu 7 marca 2025 r. informację z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o przyznanym dofinansowaniu na materac rehabilitacyjny, podpisaną przez Pełnomocnika Prezydenta Miasta Bydgoszczy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Natomiast 23 maja 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy doręczyło skarżącemu zawiadomienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia złożonego do SKO odwołania, jakie zostało złożone przez skarżącego w odpowiedzi na tę informację. Organ zastosował przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, a podstawą pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia było jego złożenie w sposób niedopuszczalny przez prawo. W związku z wątpliwościami wynikającymi z treści pisma skarżącego z 1 maja 2025 r., jakie trafiło do tut. Sądu, zwrócono się do niego o wyjaśnienie, które z działań organów administracji skarży. Uzyskano odpowiedź, z której wynika, że chodzi o pozostawienie podania bez rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2025 r., nr SKO-4110/76/2025. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 – 9 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi, oceniana przez pryzmat przesłanek podmiotowych i przedmiotowych, powoduje niedopuszczalność wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego skutkującego tym, że sprawa - objęta skargą - nie może zostać rozpoznana co do istoty, dlatego skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedna z przesłanek dopuszczalności skargi odnosi się do przedmiotu skargi i obejmuje wymaganie, by zaskarżana forma działania administracji istniała w sensie prawnym (wymóg istnienia przedmiotu zaskarżenia). Niespełnienie tego jest równoznaczne z niedopuszczalnością skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli zaskarżona forma działania administracji w sensie prawnym nie istnieje, tj. jeżeli w momencie wniesienia skargi nie istnieje przedmiot zaskarżenia i w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Za dzień adekwatny dla oceny dopuszczalności rozpatrzenia skargi, w tym dzień dokonywania oceny istnienia przedmiotu zaskarżenia, przyjmuje się dzień wniesienia skargi, a nie dzień orzekania przez sąd administracyjny. Przedmiot skargi determinujący dopuszczalność jej rozpatrzenia, musi więc istnieć w określonym przez ustawodawcę dniu (terminie), z którym ustawodawca związał skutek prawny w postaci dopuszczalności wniesienia tej skargi. Jeżeli przedmiotem skargi jest akt lub czynność organu, dzień dopuszczalności skutecznego jej wniesienia wynika z unormowań zawartych w art. 53 § 1-2a i 3 - 4 p.p.s.a. Jeżeli natomiast przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, będące stanem faktycznym, termin dopuszczalnego jej wniesienia jest identyfikowany w ramach wykładni art. 53 § 2b p.p.s.a., który stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. WSA przyjął, że w niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o dofinansowanie ze środków PFRON w ramach zadania – sprzęt rehabilitacyjny. Pismem z dnia [...] r., nr [...] - MOPS w Bydgoszczy przyznał skarżącemu dofinansowanie w kwocie 2143,75 zł i zwrócił się o jego przybycie do ośrodka w terminie dwóch tygodni celem podpisania umowy o dofinansowanie. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący w dniu 7 marca 2025 r. złożył odwołanie za pośrednictwem poczty elektronicznej. W związku ze złożonym odwołaniem - pismem z dnia [...] r. nr [...] w Bydgoszczy złożył wyjaśnienia w sprawie. Pismem z dnia 1 maja 2025 r. skarżący wniósł bezpośrednio do Sądu pismo w którym wskazał, że składa odwołanie "od decyzji Samorządnego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 7 kwietnia 2025 r. nr: DPON.6003.1.C.S./2025/1/CS/2025". (k. 2 akt sądowych). Pismem z dnia 21 maja 2025 r. powyższe pismo zostało przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy. Sąd uzyskał akta, z których wynika, że pozostawiono odwołanie skarżącego bez rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy pismem z dnia 20 maja 2025 r., nr SKO-4110/76/2025. Zatem w ocenie Sądu, po analizie akt administracyjnych, należy dojść do wniosku, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie zostały zachowane warunki do jej wniesienia i należy ją odrzucić. Niewątpliwe zaskarżone pozostawienie bez rozpatrzenia odwołania nie istniało w momencie jego zaskarżenia, gdyż czynność ta datowana jest na 20 maja 2025 r., natomiast skarga na dzień 1 maja 2025 r. Dla porządku należy wyjaśnić, że określona przez skarżącego jako zaskarżona czynność SKO z 20 maja 2025 r. była formą kontroli informacji MOPS z 7 kwietnia 2025 r., co czyni zakończoną sprawę na etapie postępowania pierwszej instancji. Zatem skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 9 oraz § 3 p.p.s.a.