I SA/Bd 325/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka masy upadłości K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. (obecnie: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej) z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanowił: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

Pismem z dnia 26 czerwca 2017r. S.Z. Syndyk masy upadłości K.K.poinformował Sąd, że Sąd Rejonowy w Toruniu Wydział V Gospodarczy postanowieniem z dnia 9 maja 2017r. sygn. akt [...] ogłosił upadłość dłużniczki K.K.. Pismem dnia 26 lipca 2017r. Syndyk oświadczył, że wstępuje do postępowania sądowoadministracyjnego w miejsce strony skarżącej. W dniu 28 lipca 2017r. wpłynął złożony przez syndyka wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku Syndyk wskazał, że w masie upadłości nie ma jakichkolwiek wolnych środków umożliwiających zapłatę wpisu sądowego. Dalej Syndyk wskazał, że K. K. z tytułu umowy o pracę uzyskuje minimalne wynagrodzenie w kwocie 2.000 zł brutto. W myśl art. 87¹ Kodeksu pracy wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Syndyk wskazał również, że wezwał pracodawcę do przekazywania ewentualnych kwot ponad minimalne wynagrodzenie na rachunek bankowy założony dla masy upadłościowej. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że w myśl art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2016 r., poz. 2171 - dalej "p.u.n." po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. Ponadto zgodnie z art. 144 ust. 2 p.u.n. postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Zatem skoro syndyk jest stroną w postępowaniach dotyczących masy upadłości, to uznać należy, że syndykowi przysługuje również legitymacja do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie Syndyk wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zatem wniosek rozpoznawany jest w oparciu o przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej p.p.s.a.). z którego wynika, że w przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z akt sprawy w stosunku do podatniczki została ogłoszona upadłość. Wprawdzie unormowanie p.p.s.a. nie przewiduje, aby osoby fizyczne w upadłości były zwolnione z mocy ustawy z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, należy mieć jednak na uwadze, że w myśl art. 10 p.u.n. upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. W oparciu o przedstawioną na urzędowym formularzu sytuację majątkową i finansową upadłego oraz uwzględniając ilość skarg wniesionych do Sądu referendarz sądowy doszedł do przekonania, że żądanie Syndyka dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. K. K. z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 2.000 zł brutto. W myśl art. 87¹ § 1 pkt 1 Kodeksu pracy wolna od potrąceń jest wynagrodzenia za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Ponadto upadła nie posiada majątku ruchomego, oszczędności wierzytelności, papierów wartościowych , przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.