I SA/Bd 301/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług postanowił: 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżący wniósł na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Obecnie skarżący nie osiąga dochodów. Jako majątek wnioskodawca wskazał mieszkanie o pow. [...] m˛, nieruchomość. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych oraz przedmiotów wartościowych. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego skarżący przedłożył: umowę rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego; umowę o mediację; porozumienie alimentacyjne; protokół z mediacji; wyrok rozwiązujący małżeństwo skarżącego; akt notarialny; wyciągi z rachunków bankowych; zeznania podatkowe za lata 2016-2017. Ponadto skarżący oświadczył, że: nie korzystał z pomocy społecznej; płaci alimenty na trójkę dzieci w kwocie [...]zł łącznie; z jego majątku nie jest prowadzona egzekucja; posiada kredyty w: [...] wartość kredytu [...] zł – rata kredytu [...] zł oraz [...] wartość kredytu [...] zł – rata kredytu [...] zł; nie prowadzi działalności gospodarczej; nie otrzymuje pomocy od rodziny; utrzymuje się z prac okazyjnych jako kierowca, zbieracz owoców i warzyw; nie posiada oszczędności; w styczniu 2018r. nie osiągnął żadnego dochodu; od lutego bierze udział w projekcie unijnym mającym na celu przekwalifikowanie do zawodu kierowcy kategorii C; za 2017r. średni miesięczny dochód skarżącego wyniósł ok. [...] zł. Ponadto skarżący przedłożył zestawienie miesięcznych wydatków związanych z miesięcznym utrzymaniem podając: czynsz [...] zł (zaległość); alimenty [...] zł; prąd [...] zł; telefon [...] zł; kredyt PKO [...] zł (zaległość); kredyt BGŻ [...] zł; wyżywienie [...] zł. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 - dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy orzekający stwierdził, że przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały przez skarżącego spełnione. Uzasadniania to jego aktualna sytuacja materialna. Z oświadczenia zawartego we wniosku oraz nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Z przedłożonych zeznań podatkowych za lata 2016-2017 wynika, że z a powyższe okresy rozliczeniowe skarżący osiągnął dochód w kwotach odpowiednio: [...] zł oraz [...] zł. Saldo rachunku bankowego na dzień [...] maja 2018r. wynosi [...] zł. Ponadto wskazać należy, że skarżący na mocy przedłożonego porozumienia alimentacyjnego płaci na tróję dzieci alimenty w wysokości [...] zł łącznie. Posiada zobowiązania kredytowe których obecnie nie spłaca. Wnioskodawca nie posiada oszczędności papierów wartościowych i innych praw majątkowych oraz przedmiotów wartościowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz fakt, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, orzekający uznał, że zasadne jest udzielenie pomocy sądowej skarżącemu w postaci zwolnienia od uiszczenia tego wpisu. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.