I SA/Bd 200/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 26 października 2020r., na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 200/17 w sprawie ze skargi Gminy Miasta W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, październik i listopad 2011r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

Wyrokiem z dnia 23 maja 2017 r. tut. Sąd po rozpoznaniu skargi Gminy Miasta W. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, październik i listopad 2011r. W wyniku wniesionej przez organ skargi kasacyjnej od ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt I FSK 1760/17 oddalił ją. W piśmie z dnia 28 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 232/20 pełnomocnik Gminy wniósł "o sprostowanie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 23 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 200/17, w ten sposób, że w opisie przedmiotu sprawy skreślony zostanie przecinek za słowem lipiec oraz skreślone zostanie wyrażenie "październik i listopad".". Natomiast na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2020 r. w sprawie I SA/Bd 232/20 pełnomocnik wyjaśnił, że wniosek o sprostowanie wyroku "traktuje jako sygnał skierowany do Sądu, związany ze sprawą I SA/Bd 232/20 aby dokonał sprostowania z urzędu". Pismem z dnia 18 sierpnia 2020 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika Gminy Miasta W. o wyjaśnienie w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma, czy w związku ze złożonym przez niego pismem z dnia 28 lipca 2020 r. w sprawie I SA/Bd 232/20 i treścią złożonego przez niego oświadczenia na rozprawie w sprawie I SA/Bd 232/20 Gmina Miasta W. wnosi o sprostowanie sentencji wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 200/17. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej stwierdził, że pozostawia do uznania Sądu sposób potraktowania wniosku zawartego w piśmie z dnia 28 lipca 2020 r. złożonym do sprawy o sygn. akt I SA/Bd 232/20. Jednocześnie pełnomocnik wyjaśnił, że w związku z rozstrzygnięciem zawartym w pkt 1 wyroku Sądu z dnia 11 sierpnia 2020r. sygn. akt I SA/Bd 232/20 wniosek ten wydaje się obecnie bezprzedmiotowy. Wobec treści powyższej odpowiedzi pismem z dnia 11 września 2020 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika Gminy Miasta W. – T. B.o jednoznaczne opowiedzenie się w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma czy wniosek o sprostowanie sentencji wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 23 maja 2017r., sygn. akt I SA/Bd 200/17 zawarty w piśmie z dnia 28 lipca 2020r. podtrzymuje czy cofa. Brak odpowiedzi w zakreślonym terminie skutkować będzie przyjęciem przez Sąd, że Gmina przedmiotowy wniosek cofnęła. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 września 2020 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie należało umorzyć. Wobec braku udzielenia przez stronę odpowiedzi na pismo z dnia 11 września 2020 r. przyjąć należy, że Gmina cofnęła wniosek o sprostowanie wyroku. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.