I SA/Bd 192/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 grudnia 2021 r., nr 0401-IEW.4121.9.2021 w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe w podatku dochodowym oraz w podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę

T. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 grudnia 2021 r. nr 0401-IEW.4121.9.2021. Skarga nie została opłacona, przy czym w piśmie został złożony wniosek o zwolnienie Skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w całości. W przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych / zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi Referendarz sądowy prowadził postępowanie pod sygn. akt I SPP/Bd 55/22, które zakończyło się Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2022 r. Skarżący ww. postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym mu prawie wniesienia sprzeciwu odebrał w dniu 27 czerwca 2022 r. i nie podjął dalszych czynności w tej sprawie. Zarządzeniem z dnia 18 lipca 2022 r. wydanym w sprawie I SA/Bd 192/22 Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w odpowiedzi na ww. zarządzenie ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został rozpoznany przez Referendarza sądowego w sprawie pod sygn. akt I SPP/Bd 140/22 w ten sposób, że 19 października 2022 r. Referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia z dnia 6 czerwca 2022 r., sygn. akt I SPP/Bd 55/22. Na postanowienie to Skarżący złożył sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 12 grudnia 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego z dnia 19 października 2022 r. w sprawie I SPP/Bd 140/22. Wobec powyższego Skarżący wezwaniem z dnia 15 grudnia 2022 r. wydanym w sprawie I SA/Bd 192/22 został zobowiązany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 lipca 2022 r. o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Korespondencja z wezwaniem została przesłana do Skarżącego w dniu 16 grudnia 2022 r. na dotychczasowy adres Skarżącego – ul. S. [...], [...] B. Przesyłka nie została podjęta przez adresata, zwrócona przez Pocztę Polską i pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony przy wniesieniu skargi. Nie został również uiszczony w terminie zakreślonym przez Sąd w wezwaniu. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), wpis sądowy wynosił 500 zł. Mając na uwadze, iż wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Sądu z dnia 18 lipca 2022 r. zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, Sąd rozważył okoliczności związane z wysyłką tego pisma. Sąd zauważył, iż ww. wezwanie zostało przesłane Skarżącemu w dniu 16 grudnia 2022 r. na adres podany w skardze i tożsamy z adresem podanym przy wniesieniu sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego (co nastąpiło w dniu 16 listopada 2022 r.). Skarżący został uprzednio pouczony o konieczności informowania Sądu o zmianie adresu do korespondencji, pod rygorem uznania korespondencji wysyłanej na ostatni znany Sądowi adres za doręczoną. Pouczenie powyższe zostało doręczone Skarżącemu wraz z wezwaniem z dnia 29 marca 2022 r. (znajdującym się na k. 21 akt sądowych, zwrotne poświadczenie odbioru w dniu 19 kwietnia 2022 r. na karcie 34 akt sądowych). W związku z powyższym oraz brakiem informacji od Skarżącego o zmianie adresu do korespondencji, Sąd uznał jako skutecznie dokonane doręczenie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Sądu z dnia 18 lipca 2022 r. Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.