I SA/Bd 132/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.k. sp. z o.o. w T. na decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z dnia 14 grudnia 2023 r., nr 438000-COP-1.4103.10.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca 2019 r. do września 2020 r. postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 15 stycznia 2024 r. kurator adw. P. J. wniósł w imieniu spółki skargę na decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z dnia 14 grudnia 2023 r., nr 438000-COP-1.4103.10.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca 2019 r. do września 2020 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 lutego 2024 r. wezwano składającego skargę kuratora do nadesłania, w terminie 7 dni, dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień złożenia skargi. Wezwanie odebrano w dniu 1 marca 2024 r. Pismem z dnia 5 marca 2024 r. adw. P. J. oświadczył, że kuratorem skarżącej spółki był od 21 lipca 2022 r. do 31 grudnia 2023 r. Ze względu na to, że zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 15 grudnia 2023 r. (kiedy pełnił funkcję kuratora) z ostrożności procesowej złożył skargę na wskazaną decyzję. Dodał, że zwrócił się do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z prośbą o wskazanie, czy kuratela została przedłużona. Pismem z dnia 18 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy poinformował go, że kuratela na okres po 31 grudnia 2023 r. nie została przedłużona z uwagi na brak wniosku. Wskazane pismo kurator przedłożył w załączeniu. Jednocześnie wskazał, że według jego wiedzy spółka nie ma innego kuratora ani reprezentanta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że aby można było nadać skardze dalszy bieg, wszystkie jej braki powinny być uzupełnione w wyznaczonym terminie. Z kolei art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa w sytuacji, kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne. Adwokat składający skargę w imieniu skarżącej spółki nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci przedłożenia dokumentu określającego umocowanie go do reprezentowania strony skarżącej. Ponadto z dołączonej do pisma procesowego z dnia 5 marca 2024 r. informacji Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 18 stycznia 2024 r. (k. 31 akt sądowych) wynika, że w dniu składania skargi adw. P. J. nie był już kuratorem spółki, w imieniu której skargę złożył, gdyż kuratela na okres po 31 grudnia 2023 r. nie została przedłużone z uwagi na brak wniosku. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.