I OZ 981/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2020 r. sygn. akt III SAB/Kr 600/20 o odrzuceniu skargi K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 10 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 31 maja 2020 r. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "czynność postanowienia/oświadczenia woli Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. tytułowaną decyzja nr [...]..." z [...] sierpnia 2009 r., znak: [...], w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w K. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że prawomocnym wyrokiem z 14 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na powyższą decyzję. W piśmie z 21 czerwca 2020 r. skarżący podniósł, że nie można mówić o stanie powagi rzeczy osądzonej skoro WSA w Krakowie w ww. wyroku nie orzekł o utracie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Odrzucając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że postępowanie w sprawie ze skargi na wskazaną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1018/09, oddalającym skargę. Obydwie skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Nie ma natomiast racji skarżący twierdząc, że nie ma w tym przypadku stanu powagi rzeczy osądzonej. Istotnie, z powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. W postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi bowiem o rozstrzygnięcie sporu co do legalności działania organu administracji, a więc sporu pomiędzy osobą kwestionującą to działanie a organem, którego działania skarga dotyczy. W tym jednakże przypadku niewątpliwie Sąd wskazanym już wyrokiem z 14 kwietnia 2011 r. ocenił według kryterium legalności decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] i oddalił skargę, uznając kwestionowaną decyzję za prawidłową i zgodną z prawem. Wobec tego powyższe twierdzenie skarżącego jest całkowicie nieuzasadnione i zmierza do podważenia po raz kolejny wyrażonego już w prawomocnym wyroku stanowiska Sądu. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł, jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., zarzucając mu naruszenie art. 150, art. 62 oraz art. 153 i art. 170 P.p.s.a., a także naruszenie art. 32 ustawy zasadniczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. "sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona". W przedmiotowej skardze zaskarżono decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, decyzja ta była już przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1018/09, oddalającym skargę K. J. Tym samym, zaistniała przeszkoda w postaci powagi rzeczy osądzonej, co skutkuje odrzuceniem każdego środka prawnego wniesionego w celu podważenia ww. wyroku z 14 kwietnia 2011 r. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.