I OZ 955/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2568/16 w sprawie ze skargi B. L. i J. L. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2568/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. L. i J. L. (dalej skarżący) na decyzję Wojewody M. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania. Pismem z 8 września 2016 r. B. L. i J. L. (dalej skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody M. (dalej Wojewoda) z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za działkę zajętą pod drogę publiczną. Przy pismach z 14 listopada 2016 r. przesłano każdemu ze skarżących odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 5 października 2016 r., IV SA/Wa 2568/16 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Skarżących pouczono, że uiszczenie wpisu przez jednego z nich zwalnia drugiego z tego obowiązku. Jednocześnie na wykonanie zarządzenia zakreślono 7 dniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, odpis tego zarządzenia doręczono każdemu ze skarżących dnia 17 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej ppsa) Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Z akt sprawy wynika, że Skarżący mimo prawidłowego wezwania, w zakreślonym terminie – tj. do 24 listopada 2016 r., nie uiścili należnego wpisu (k. 2-6, 13, 16, 19, 22, 23, 27-28 akt IV SA/Wa 2568/16). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli B. L. i J. L., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że zarządzeniem z 5 października 2016 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2568/16 oraz sygn. akt IV SA/Wa 2569/16 zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego solidarnie w wysokości 200 zł od skargi na decyzję Wojewody. Przedmiotowe zarządzenie doręczono im dnia 17 listopada 2016 r. Tego samego dnia dokonali przelewu żądanej kwoty. Z przesłanego pisma wraz z pouczeniem skarżący zrozumieli, że dokonanie przelewu przez jedno, zwalnia drugą osobę z tego obowiązku. Skarżący zaznaczyli, że nie wiedzieli, że winni dopłacić dodatkowo 200 zł, w związku z faktem, że sprawa odszkodowania za grunty wydzielone z działki pod dwie ulice traktowana jest jako dwie odrębne. Skarżący podkreślili, że w związku z powyższym gotowi są wnieść żądaną opłatę, zatem proszą o uwzględnienie zażalenia (k. 37-39 akt IV SA/Wa 2568/16). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Przedmiotem skargi złożonej w sprawie IV SA/Wa 2568/16 jest decyzja z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Wojewody M. w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania. Skarżący w skardze z 8 września 2016 r. wyraźnie wskazali tę właśnie decyzję Wojewody, jako utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za działkę zajętą pod drogę publiczną, "ulicę C. w L., wydzieloną z nieruchomości hipotecznej nr hip. [...] w obrębie [...]" (k. 2 akt IV SA/Wa 2568/16). Tę właśnie decyzję wskazał Sąd w zarządzeniu z 5 października 2016 r., IV SA/Wa 2568/16, i w pismach sądowych z 14 listopada 2016 r. (k. 13-19 akt IV SA/Wa 2568/16). Nie ulega wątpliwości, że właściwe oznaczenie zaskarżonej odrębną skargą innej decyzji Wojewody M., znalazło się w zarządzeniu z 5 października 2016 r., IV SA/Wa 2569/16, i w pismach sądowych w sprawie IV SA/Wa 2569/16, bowiem skarżący prawidłowo dnia 17 listopada 2016 r. uiścili 200 zł wpisu w sprawie IV SA/Wa 2569/16 (odpis zlecenia polecenia przelewu - k. 39 akt IV SA/Wa 2568/16). Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu wiadomo, że prawomocnym wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r. IV SA/Wa 2569/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. L. i J. L. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania (art. 106 § 5 ppsa; cbosa). Wbrew twierdzeniu zawartemu w zażaleniu, skarżący mieli zatem świadomość, że dwiema odrębnymi skargami zaskarżyli dwie odrębne decyzje Wojewody. Wysokość wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zarządzenia z 5 października 2016 r., IV SA/Wa 2568/16 przepisie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który odnosi się do wpisu stałego w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu nieruchomości. Zarządzeniem z 5 października 2016 r., IV SA/Wa 2568/16 prawidłowo wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od złożonej przez nich skargi i prawidłowo określono wysokość wpisu, zakreślając 7-dniowy termin do uiszczenia tej opłaty pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 13 akt IV SA/Wa 2568/16). Skarżący wraz z zażaleniem przesłali odpis potwierdzenia przelewu opłaty skargi (k. 39 akt IV SA/Wa 2568/16), jednak w sposób jednoznaczny wynika z niego, że dokonana opłata wniesiona została tytułem wpisu sądowego od skargi w sprawie IV SA/Wa 2569/16. Bezsporne zatem jest, że w niniejszej sprawie skarżący nie uiścili wpisu sądowego, a co się z tym wiąże Sąd I instancji zobowiązany był odrzucić wniesioną przez nich skargę. Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji na podstawie art. 230 § 3 ppsa prawidłowo odrzucił skargę w sprawie IV SA/Wa 2568/16. Wobec powyższego nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.