I OZ 926/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 632/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia [...]czerwca 2014 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego uzupełniając przedmiotowy wniosek wskazał, iż odebranie obecnie skarżącemu prawa jazdy, z uwagi na wykonalność ostatecznej decyzji, w sytuacji tragicznej sytuacji materialnej zdrowotnej skarżącego może doprowadzić do braku możliwości wykonywania choćby dorywczych prac, czy ukończenia rozpoczętego kursu doszkalającego prawa jazdy, a co za tym idzie sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącego ulegnie znacznemu pogorszeniu, a to z kolei spowoduje brak możliwości wywiązywania się z jakichkolwiek zobowiązań. Nadto pełnomocnik skarżącego podniósł, iż powyższe może w konsekwencji doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem w sposób bezpośredni wpłynie na pogorszenie się stanu zdrowotnego skarżącego, w tym nie pozostanie bez wpływu na jego stan psychiczny, a to nie powoli mu na zdecydowaną zmianę sytuacji życiowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując m.in., że zatrzymanie prawa jazdy nie jest równoznaczne z całkowitą utratą możliwości uzyskania zatrudnienia. Od tego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że skarżący nie wykazał wystąpienia w sprawie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Wniósł o zmianę tego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że z charakteru prac dorywczych wynika, iż osoba je wykonująca nie jest w stanie przewidzieć okoliczności ich wykonywania, a tym samym planować swoje życie w sposób bardziej przewidywalny. Brak prawa jazdy uniemożliwi mu wykonywanie pracy w miejscach znacznie oddalonych od miejsca zamieszkania. Nie osiągnie zatem dochodu pozwalającego na spłatę zobowiązań finansowych, a jego stan zdrowia, także psychicznego, może ulec pogorszeniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być ona stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność wskazania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał natomiast, że zatrzymanie prawa jazdy spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia którejkolwiek z tych przesłanek. Zdaniem skarżącego zatrzymanie prawa jazdy uniemożliwi mu zarobkowanie dorywcze, a tym samym pogorszy się jego stan zdrowia oraz wzrośnie poziom zobowiązań finansowych. Naczelny Sąd Administracyjny stoi jednak na stanowisku, że tak przedstawione okoliczności nie stanowią przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Jak trafnie zauważył bowiem wojewódzki sąd administracyjny posiadanie przez skarżącego prawa jazdy nie jest warunkiem koniecznym wykonywania przez niego pracy. Nie zmienia tego także jej dorywczy charakter – w tym również nieprzewidywalność okoliczności jej wykonywania. Skarżący może bowiem podejmować się prac wykonywanych w odległości i w miejscu, które nie będą wymagały dotarcia tam samochodem, zwłaszcza w najbliższej okolicy jego miejsca zamieszkania. Należy również zauważyć, że nawet znaczne odległości można pokonać dzięki korzystaniu z transportu zbiorowego. Nie istnieje zatem bezpośredni związek pomiędzy utratą przez skarżącego prawa jazdy, a pozbawieniem go możliwości zarobkowania, co wiązać się będzie w jego ocenie z pogorszeniem się stanu zdrowia i zwiększeniem ciążących na nim zobowiązań finansowych. Taka okoliczności miałaby miejsce, gdyby wykonywanie przez skarżącego pracy możliwe byłoby tylko wtedy, gdy posiada on prawo jazdy (np. kierowca zawodowy). Skarżący nie wykazał natomiast, że jedyną możliwością zarobkowania (której brak może prowadzić do postania po jego stronie znacznej szkody) jest wykonywanie prac związanych z posiadaniem prawa jazdy. Uprawnienie do kierowania pojazdem jest mu natomiast, jak wynika z jego twierdzeń, konieczne do przemieszczania się do miejsca aktualnie wykonywanej pracy, co ma jedynie w ocenie sądu uczynić jej wykonywanie bardziej komfortowym, nie jest zaś warunkiem jej wykonywania. Odnośnie natomiast do podnoszonego przez skarżącego argumentu, iż nie będzie on mógł ukończyć rozpoczętego kursu poszerzającego jego uprawnienia do kierowania pojazdami wskazać trzeba, że zatrzymanie prawa jazdy (dokumentu) nie jest równoznaczne z utratą prawa do prowadzenia pojazdu mechanicznego i może zostać cofnięte po spełnieniu określonych przesłanek. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.