I OZ 92/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 874/16 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Sędziego z dnia 21 lipca 2016 r. w sprawie ze skargi K. J. w przedmiocie powołania komisji do oceny i udostępnienia akt administracyjnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 874/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie K. J. na zarządzenie Sędziego z dnia 21 lipca 2016 r. w sprawie ze skargi K. J. w przedmiocie powołania komisji do oceny i udostępnienia akt administracyjnych. W uzasadnieniu Sąd ten podał, że Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 21 lipca 2016 r. wezwał skarżącego K. J. do uzupełnienia braku formalnego skargi zawartej w piśmie z dnia [...] maja 2016 r. poprzez sprecyzowanie jej przedmiotu, w szczególności wskazanie (lub załączenie) rozstrzygnięcia organu w sprawie odmowy udostępnienia akt administracyjnych dotyczących postępowania zakończonego postanowieniem o nr [...], którego skarga mogłaby dotyczyć, sprecyzowanie czy skarga dotyczy pisma Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], względnie przewlekłości lub bezczynności organu w sprawie nieudostępnienia akt administracyjnych – w terminie do 7 dni od otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 5 sierpnia 2016 r. Pismem z dnia [...] września 2017 r. skarżący, złożył zażalenie na ww. zarządzenie z dnia 21 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie. Sąd ten przytaczając treść art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej p.p.s.a., podał, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, enumeratywnie wymienione w ww. przepisie. Sąd I instancji podał, że jeśli chodzi o zażalenia na zarządzenia, to zgodnie z przepisem art. 49 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie: 1) pozostawienia pisma, którego braków strona nie uzupełniła, bez rozpoznania (art. 49 § 2); 2) pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 258 § 4); 3) kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227). W ocenie Sądu I instancji, zarządzenie Sędziego z dnia 21 lipca 2016 r. nie spełnia cech zarządzenia poddanego na mocy ww. ustawy kontroli sądu II instancji, a zatem wniesiony środek zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalny. W zażaleniu K. J. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy celem ponownego i właściwego rozpoznania. Skarżący podniósł, iż "doręczone mu postanowienie nie stanowi rozpoznania i załatwienia zgodnie z nakazami prawa sprawy". Podkreślił, że pismo z dnia [...] września 2017 r. nie było zażaleniem do NSA, a wnioskiem opartym na przepisach p.p.s.a., wskazujących konstytutywne prawo strony do czynności procesowych i prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jawnie, świadomie i celowo w sprawie skarżącego zmienił zakres i nie rozpoznał wniesionej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zażalenie, na co właściwie zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, w przypadkach wskazanych w ustawie, co wynika z art. 198 p.p.s.a. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia przewodniczącego (zarządzenia sędziego) wzywającego stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma (skargi). Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał takie zażalenie za niedopuszczalne i je odrzucił. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.