I OZ 90/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 801/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił P.K. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego, z dnia 23 lipca 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, zezwalającą [...] Sp. z o.o. na czasowe zajęcie nieruchomości oznaczonej numerem [...], położonej w obrębie ewidencyjnym S. w gminie M., na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, w celu dokonania naprawy linii napowietrznej SN 15 KV nr 115. Zdaniem Sądu skarżący nie przytoczył takich okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenie, że nieruchomość, na której prace mają być przeprowadzone ,jest uprawiana, a przeprowadzenie napraw linii spowoduje ogromne straty w uprawach, nie jest wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji. Sąd podkreślił też, że z zaskarżonej decyzji wynika, iż nagła potrzeba wykonania prac naprawczych spowodowana jest bardzo złym stanem technicznym słupa linii 15 kV, zagrażającym zdrowiu i życiu ludzkiemu z uwagi na duże ubytki betonu, co może spowodować złamanie słupa. Ponadto w razie awarii linii energetycznej, poza zagrożeniem dla zdrowia i życia ludzkiego, pozbawiona energii elektrycznej może zostać znaczna liczba odbiorców, którymi są zarówno zakłady przemysłowe jak i odbiorcy indywidualni. Ze skargi wynika, że P. K. nie odmawia Spółce [...] wjazdu na teren swojej nieruchomości, ale zgodę uzależnia od zapłaty kaucji na poczet zniszczeń jakie prace naprawcze spowodują. Sąd pokreślił, że ustawa o gospodarce nieruchomościami w art. 126 ust. 3 reguluje tryb ustalania wysokości odszkodowania za zajęcie nieruchomości na podstawie art. 126 ust. 1, co jednak następuje dopiero po upływie okresu, na który nieruchomość została udostępniona. Obawa nie otrzymania należnego odszkodowania nie może uzasadniać wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na zajęcie nieruchomości. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P.K., podnosząc, że – jako właściciel nieruchomości – ma prawo żądać opłaty za wjazd na nieruchomość, jak i na poczet ewentualnych zniszczeń. Skarżący wskazał, iż przy poprzednich naprawach słupa nie wypłacono mu należnego odszkodowania, dlatego domaga się zabezpieczenia poniesionych przez niego strat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie na uwzględnienie. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie istnienia tych przesłanek - jednej z nich lub obu - spoczywa na stronie. Uwzględniając powyższe, w świetle okoliczności niniejszej sprawy, uznać należało, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego, którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Gryfińskiego z dnia [...] maja 2014 r., zezwalającą [...] Sp. z o.o. na czasowe zajęcie nieruchomości celem dokonania napraw linii energetycznej. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 126 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), zaś art. 126 ust. 3 stanowi, iż po upływie okresu, na który nastąpiło zajęcie nieruchomości, podmiot, który zajął nieruchomość, jest obowiązany doprowadzić nieruchomość do stanu poprzedniego. Za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe w wyniku zajęcia nieruchomości przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości, a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania. Oznacza to zatem, iż z mocy prawa skarżącemu przysługiwać będzie prawo do odszkodowania zarówno za zajęcie nieruchomości, jak i ewentualne szkody powstałe w trakcie prac remontowych. Żaden z przepisów nie przewiduje jednocześnie możliwości "zabezpieczenia" przyszłych roszczeń właściciela poprzez uiszczenie kaucji, która będzie podlegała "rozliczeniu" po zakończeniu prac (jak chciałby tego P.K.). Oznacza to, że w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a tym samym nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.