I OZ 871/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1777/17 o odrzuceniu skargi H. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1777/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniami z dnia 25 października 2017 r. Sąd zobowiązał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania skarżąca odebrała w dniu 10 listopada 2017 r. W dniu 14 listopada 2017 r. skarżąca wystąpiła do sądu z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz nadesłała kserokopię zaskarżonego postanowienia i kserokopię składanych przez nią w organie pism z 7 marca 2017 r. i 14 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę przytoczył treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i stwierdził, że skarżąca nie wykonała zarządzenia z dnia 25 października 2017 r., ponieważ nie nadesłała odpisu wniesionej skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła H. P., wskazując na niewłaściwe rozumienie treści pism kierowanych do niej przez Sąd. Ponadto w dniu 9 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił ww. zażalenie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w postaci nieprzedłożenia odpisów skargi, podczas gdy nienadesłanie odpisu skargi nie uniemożliwia nadania biegu sprawie, a w konsekwencji nie stanowi podstawy do odrzucenia skargi. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu tego przepisu mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 stwierdził, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez Sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów. Rolą Sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek. Podzielając pogląd składu siedmiu sędziów wyrażony w powyższej uchwale, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem, bowiem skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych doręczono skutecznie H. P. w dniu 10 listopada 2017 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął zatem w dniu 17 listopada 2017 r. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała jedynie kserokopię zaskarżonego postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i kserokopię składanych przez nią w organie pism z 7 marca 2017 r. i 14 kwietnia 2017 r. Nie wykonała zatem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 października 2017 r. Wobec nieusunięcia braków formalnych w terminie i prawidłowego w tym zakresie pouczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odrzucił skargę. Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczności te będą natomiast przedmiotem oceny wniosku o przywrócenie terminu w odrębnym postępowaniu incydentalnym. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.