I OZ 87/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 stycznia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 711/23 w sprawie ze skargi J.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 19 września 2022 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") - odrzucił skargę J.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 19 września 2022 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w trybie fikcji doręczenia uregulowanej w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej "k.p.a."). Wobec tego, że awizowanie przesyłki nastąpiło w dniu 3 października 2022 r., należało więc przyjąć, iż 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 44 § 1 k.p.a., upłynął z dniem 17 października 2022 r. (poniedziałek). Od tego dnia należało zatem liczyć trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi. Termin ten upłynął z dniem 16 listopada 2022 r. (środa). Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżącą do Sądu w dniu 7 listopada 2023 r. (data nadania przesyłki za pośrednictwem operatora pocztowego), a zatem z prawie rocznym uchybieniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dodatkowo Sąd wskazał, że prawomocnym postanowieniem z dnia 20 listopada 2023 r., sygn. akt IV SO/Wr 26/23 WSA we Wrocławiu odrzucił - jako niedopuszczalny - wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na postanowienie z dnia 4 stycznia 2024 r. złożyła J. Ł., wnosząc o (cyt.): "1. uchylenie zaskarżonego postanowienia 2. ponowne przeanalizowanie sprawy w oparciu o postanowienie sygn. IV SA/Wr 71/23 z dnia 26/06/2023 roku w zakresie sugestii Sądu co do umożliwienia skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu w celu złożenia skargi do SKO na decyzję z dnia 19-09-2022r w celu zmiany błędnej decyzji w zakresie świadczenia pielęgnacyjnego za miesiące luty, marzec, kwiecień 2021. 3. przywrócenie skarżącej terminu do złożenia skargi do SKO na decyzję z dnia 19-09-2022 i uznania załączanej skargi SKO na decyzję z dnia 19-09- 2022 w celu wypłacenia należnych kwot świadczenia o czym mowa w przedmiotowym postępowaniu, bowiem SKO winno przyznać świadczenie pielęgnacyjne za miesiące luty, marzec, kwiecie 2021, a wydało błędną decyzję w tym zakresie, co stwierdzono jednoznacznie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 26-06-2023". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei po myśli art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie J. Ł. wniosła skargę na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu w dniu 7 listopada 2023 r. (data stempla pocztowego). Do skutecznego doręczenia skarżącej przedmiotowej decyzji doszło natomiast z dniem 17 października 2022 r. (w trybie art. 44 k.p.a.). Nie ulega zatem wątpliwości, iż 30-dniowy termin do złożenia skargi został przez skarżącą przekroczony. Z uwagi na stwierdzony brak formalny skargi, zasadnym było więc jej odrzucenie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżąca we wniesionym zażaleniu nie przedstawiła zaś żadnych okoliczności, które podważałyby powyższe ustalenia. Zawarty w zażaleniu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega natomiast rozpoznaniu w odrębnym postępowaniu incydentalnym. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.